Μια συνηθισμένη φράση που λίγο πολύ σημαίνει ότι τα πάντα είναι ένα υπονοούμενο για το σεξ. Και ναι μεν στην μεταφροϋδική εποχή που ζούμε, ξέρουμε ότι η σεξουαλικότητα είναι ο ξυνός (που λέει κι ο Johnny Black) λόγος των πάντων, όμως κττμγ η φράση εκδηλώνει μια βαθιά συντηρητική στάση. Την φαντάζομαι στα χείλη μιας θείτσας, είτε φύσει θείτσας είτε θέσει, δηλαδή και ενός νέου, ο οποίος παίζει τον ρόλο θείτσας στην παρέα, στα χείλη μιας Ελλεεινίδας ή Έλλεεινα φίλου, ο οποίος απριόρι τε και α πουστεριόρι θεωρεί ότι τα πράγματα δεν είναι όπως τα λες, αλλά κρύβεις μια ανατριχιαστική λεπτομέρεια.

Εννοείται ότι η φράση λέγεται ως εξής: Πρώτα λες την λέξη που χρησιμοποίησε ο συνομιλητής και μετά λες «το λένε τώρα» εννοώντας με την αντωνυμία το το σεξ, τον πήδο/ πήδουλο/ πήδουλα. Η φράση ομοιάζει πολύ με το την τρίζει την όπισθεν γιατί μπορεί να μπει ο,τιδήποτε στην θέση της.

Αναρτήθηκε στο Δ.Π. από τον Χαλικούτη με τον εμπνευσμένο υπότιτλο: Έχεις κανείς όρεξη να αναλύσει την έκφραση. (Όρεξη το λένε τώρα;).

Οι Νεοέλληνες συνηθίζουμε να διαχωρίζουμε τις επιμέρους ιδιότητές μας, λ.χ. επαγγελματικές, από την βασική ιδιότητα του ανθρώπου, της ανθρωπιάς.

Το ορίτζιναλ είναι φάσεις με γιατρό, όπου λ.χ. ο ασθενής ρωτάει:
- Γιατρέ μου, να την κάνω την εγχείριση;
- Κοιτάξτε, ως γιατρός, θεωρώ ότι αυτές οι εγχειρίσεις έχουν ποσοστό επιτυχίας...
- Ασ' τα αυτά γιατρέ μου. Ως άνθρωπος, πες μου, να την κάνω την εγχείριση;

Γενικά, θεωρούμε πιθανόν παραλόγως πιο ασφαλές να ακούσουμε μια προσωπική άποψη του γιατρού επηρεασμένη από τα αισθήματά του, παρά την αμερόληπτη επαγγελματική του τοποθέτηση. Το γιατρέ μου δείχνει την εξωανθρώπινη αυθεντία που διαχωρίζει τον γιατρό από εμάς, ενώ με το «ως άνθρωπος» τον βάζουμε στην ίδια μοίρα με εμάς, και ζητούμε μια γνώμη που να βγαίνει από συμπάθεια και συμπόνια.

Από τέτοιους διαλόγους, βγαίνουν αντίστοιχες διαβεβαιώσεις γιατρών του στυλ: «Ως γιατρός και ως άνθρωπος πιστεύω ότι θα πάτε πολύ καλά» κ.ο.κ. Και λόγω της αυθεντίας του γιατρού, η έκφραση γενικεύεται με ένα είδος (αυτο-)ειρωνικού χαβαλέ. Η έκφραση χρησιμοποιείται σε δύο κυρίως περιπτώσεις. Όταν θέλουμε να δώσουμε υπερβολική αυτοειρωνική έμφαση σε κατηγορηματική δήλωσή μας. Και όταν κάποιος μας φέρεται αλαζονικά, κραδαίνοντας μιαν ιδιότητα αυθεντίας, οπότε θέλουμε να τον εξισώσουμε μαζί μας. Ή να του δώσουμε την ευκαιρία να πει off the record την πραγματική του άποψη, βγάζοντας το προσωπείο της επαγγελματικής σοβαροφάνειας.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε διάφορες παραλλαγές αναλόγως του επαγγέλματος- λειτουργήματος. Η έκφραση έχει κακοποιηθεί πολύ από πολιτικούς που συνηθίζουν να λένε με στόμφο «ως πολιτικός και ως άνθρωπος μπλα μπλα μπλα», ώστε με το δεύτερο να πλησιάσουν τεχνητά το εκλογικό σώμα, απ' το οποίο απομακρύνονται με το πρώτο. Επίσης, ανάλογα με τις ιδιοτροπίες του κάθε επαγγέλματος, βλ. παραδείγματα. Τελικά, η έκφραση μάλλον δείχνει ότι, για να το θέσω χαϊντεγγεριανά, ο Έλληνας δεν περιορίζεται στην οντική προσέγγιση των επιμέρους όντων, αλλά προχωρά στην οντολογική προσέγγιση του Είναι των όντων.

Γενικά, σημαίνει τη φάση (ιδεατά τριφασική ή πολυφασική) και το φάσωμα με γκόμενα (όλων των συνθετικώνε και των ετυμολογιώνε).

Προσφάτως, χρησιμοποιείται στην διάλεκτο των μπουρδελιάρηδων για να μετακενώσει στα καθ' ημάς τον αγγλικό όρο girlfriend experience. Πρόκειται για υπηρεσία που προσφέρει έναντι αδρής αμοιβής ένας ακριβοπληρωμένος πούτανος, του στυλ e-πούτανος, τουρίστρια κ.τ.ό. Καθώς το λέει κι η λέξη, το εν λόγω κωλ-γκερλ καλείται να σε κάνει να ξεχάσεις ότι είναι τάνα και να σου δημιουργήσει την ψευδαίσθηση ότι είναι η γκομενίτσα σου, το κορίτσι της διπλανής πόρτας. Η υπηρεσία περιλαμβάνει γλωσσόφιλα, απαλό σεξ με πολύ μπαλαμούτι, προκαταρκτικά Θεόδωρου Αγγελόπουλου, πολύ χρόνο για κοινωνική συναναστροφή εν μέσω κηροπηγίων, όπου η κορασίς διηγείται πώς σπουδάζει Οικονομικά, γενικά η γκομενοφάση είναι πουτανοσέξ σε στυλ στοργή και προδέρμ ή σινεμά και σπιτάκι μετά. Οριακά η γκομενοφάση αγγίζει τον γουτσισμό, χωρίς βέβαια να τον φτάνει, γιατί αυτό θα ήτο ύβρις. Πάντως διατηρεί υψηλό βαθμό επικινδυνότητας για πουτανοκαψούρα.

Μπορούμε να πούμε ότι η γκομενοφάση τίθεται στην κατάληξη μιας μακράς πορείας του μπουρδελίζειν, που άρχισε με την απλή εκτόνωση (πρωτογενής τομέας), συνέχισε με την περιποίηση (δευτερογενής τομέας) και τώρα φτάνει στην παροχή κοινωνικών υπηρεσιών (τριτογενής τομέας) σε έναν βελτσικό κόσμο της μη-πουτάνας. Το ακρωνύμιο είναι GFE και αντιδιαστέλλεται προς το PSE, που είναι, όλως αντιθέτως, το Porn-star experience. Η ιδεώδης ουτοπική συνοδός συνδυάζει το GFE και το PSE. Το GFE-PSE είναι η ουτοπία των σύγχρονων μπουρδελόβιων, μια επέκταση του «κυρία στο σαλόνι, πουτάνα στο κρεβάτι», αφού πρόκειται για «κοριτσάκι στο σαλόνι, πορν-σταρ στο κρεβάτι». Ναι το GFE-PSE είναι κάτι σαν το ιδεώδες «ον καθ' εαυτό- δι'εαυτό» (l'en-soi-pour-soi) του Sartre, αφού συνδυάζει τον κόσμο της αδρανείας με τον κόσμο των αξιών. Αλλά ενώ το ον-καθ' εαυτό-δι' εαυτό είναι εξ ορισμού ανύπαρκτο, το GFE-PSE δεν είναι εξ ορισμού αντιφατικό, και στις σπάνιες (;) περιπτώσεις που επιτυγχάνεται, αποτελεί την χαρά του κριτικού, που νιώθει ότι αποκτά λόγο ύπαρξης. Εντέλει η ατάκα «συνδυάζει εξίσου καλά το GFE με το PSE» είναι μάλλον ένας κοινός τόπος της πουτανικής κριτικής.

Ο όρος έγινε έτι δημοφιλέστερος ύστερα από την πρόσφατη ταινία The Girlfriend Experience του Steven Soderbergh. Ο Αμερικανοσουηδός σκηνοθέτης στα διαλείμματα από τον «Τσε Γκεβάρα» θέλησε να κάνει μια πειραματική ταινία για την αλλοτρίωση του καπιταλιστικού τρόπου ζωής. Ανακάλυψε, λοιπόν, την μοναδική «υπαρξίστρια» πορνοστάρ, ονόματι Sasha Grey (λ.χ. το επίθετο της κουλτουριάρας πορνοστάρ -φανατικής με Γκοντάρ και μετα-στρουκτουραλισμό, ακούς Μαυρόγιαννε;- προκύπτει απ' το μυθιστόρημα «Το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκραίη» του Όσκαρ Γουάιλντ). Και την έβαλε να παίξει, όχι ακριβως τον εαυτό της, αλλά μια συρραφή από πραγματικές ιστορίες ακριβοπληρωμένων ερωτικών συνοδών που χρέωναν υπέρογκα ποσά στους πελάτες τους για να τους προσφέρουν γκομενοφάση. (Άλλωστε υπάρχει η αντίληψη ότι την πόρνη δεν την πληρώνεις για το σεξ. Την πληρώνεις για να φύγει μετά). Το καταπληκτικό με την ταινία του Soderbergh είναι ότι δείχνει πόσο απορροφημένοι είναι οι Αμερικλάνοι με τις μπίζνες και πόσο λίγο ενδιαφέρονται για το σεξ. Καθώς η γκομενοφάση κοστίζει πολύ, οι πελάτες ανήκουν όλοι στην πλουτοκρατία του Μανχάταν, πλην σε περίοδο μεγάλης οικονομικής κρίσης λίγο πριν τις πρόσφατες εκλογές. Εξαντλημένοι από την δυσμενή οικονομική συγκυρία, οι πελάτες της Σάσα δεν έχουν όρεξη παρά μόνο για να μιλήσουν για τις οικονομικές τους απασχολήσεις, τους υπαρξιακούς τους φόβους για την επικείμενη κατάρρευση, και να την συμβουλεύσουν πώς να επενδύει τα λεφτά που βγάζει απ' την γκομενοφάση. Ένας Εβραίος με καπελαδούρα, της προτείνει εναγωνίως- εν μέσω πρόωρων εκσπερματίσεων- να ψηφίσει McCain, καθώς είναι η μόνη λύση για το κράτος του Ισραήλ. Γενικά, η μόνη στύση που υπάρχει στην παόμοια γκομενοφάση είναι η οικονομική στύση. Το κοντύτερο που φτάνει ένας πελάτης στο να γαμήσει είναι όταν ζητάει από την Σάσα να αυνανιστεί για πάρτη του κι αυτός την συνοδεύει συντονισμένα. Αλλά οι περισσότεροι ούτε μαλακία δεν μπορούν να τραβήξουν από την πίκρα. Η Σάσα συμπεραίνει ότι θα μπορούσε στα πλαίσια της γκομενοφάσης, απλώς να είναι ο εαυτός της, αλλά αυτό μάλλον δεν θα ήταν η καλύτερη ιδέα, αφού οι πελάτες την πληρώνουν όχι για να είναι ο εαυτός της, αλλά αυτό που εκείνοι φαντάζονται ότι είναι. Τελικά, η γκομενοφάση είναι μια από τις αλλοτριώσεις της εποχής μας.

Τελικά, η Σάσα υιοθετεί ένα άκρως παθητικό στυλ, στο οποίο οι πελάτες να μπορούν να προβάλουν ό,τι αυτοί επιθυμούν. Με λίγα λόγια, η ερωτική συνοδός μέσω της γκομενοφάσης γίνεται ένα είδος ψυχαναλυτή.

Τα γνωστά disclaimer: Τα έμαθα όλα απ' την φίλη μου την Βικούλα κι απ' τον λατέρνατιβ κινηματογράφο.

Το μουνί. Από το παλιό σλόγκαν διαφήμισης του προϊόντος «ό,τι καλύτερο για τον άντρα». Ασφάλουσλυ, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για τον κώλο.

Παλιός σλανγκικός τρόπος για να πεις «και τα λοιπά».

Ως γνωστόν, ο κεντροαριστερός χώρος χαρακτηρίζεται για την πολυδιάσπασή του. Αν η Δεξιά μοιάζει με μια Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, που μπαίνουν όλοι στο μαντρί (στις μέρες μας εξαιρετικά σχετικό κι αυτό), ο αριστερός χώρος μοιάζει περισσότερο στην πολυδιάσπαση των προτεσταντικών σεκτών και παραφυάδων. [Αν και, βέβαια, το (προς λημματογράφηση) κουκου (-ε ή ό,τι άλλο) είναι κι αυτό μια εκκλησία].

Ιδίως στα 80ς υπήρχε μια πολυδιάσπαση, στην οποία ο Χάρρυ Κλυνν αναφερόταν στον δίσκο «Μαλακά» ως: «Θέλω να ευχαριστήσω το κουκουέ εσωτερικού, το κουκουέ εξωτερικού, το κουκουέ μουλού, το λουμουκουκουέ, του μουκουκουελού, το λουκουκουεμού, το κουκουελουμού, το λουμουκουκουέ, το κουκουεμπουλκουμέ και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις άμα λάχει ναούμ».

Οπότε επειδή είναι εκ προοιμίου αδύνατον να αριθμήσει κανείς τα αριστερά σχήματα, κοτσάρει στο τέλος το «και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις», για να ξεχωρίσει τις «δυνάμεις της Αριστεράς και της Προόδου» από τις δυνάμεις της Δεξιάς και της Συντήρησης.

Εννοείται ότι η χρήση της φράσεις σατιρίζει μια ευρεία αριστερή ρητορεία κατά την οποία το πολιτικό φάσμα διχοτομείται έτσι απλά. Αλλά χρησιμοποιείται ειρωνικά και από αριστερούς για να καυτηριάσουν δυνάμεις που προφάνουσλυ δεν είναι δημοκρατικές.

Σταδιακά, φτάνει να σημαίνει ό,τι και το «και τα λοιπά». Συνώνυμα: «και άλλα δαιμόνια», από το βιβλίο του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές «Περί Έρωτος και άλλων δαιμονίων» (και τα δαιμόνια είναι δύσκολο να τα απαριθμήσεις, τόσο εκτενή λίστα που διαθέτουν).
«και ταλιμπάν»: Ο υποτίθεται κυπριακός τρόπος να πεις «και τα λοιπά», κινδυνεύοντας να σε μπαγλαρώσουν στο Γκουαντανάμο.

Το lap-top εντάσσεται στο ελληνικό κλιτικό σύστημα, κατά το τόπι και κατά τα σούτι, φωτοσούτι.

Ένα από τα πολλά συνώνυμα του υπερμεγέθους πέοντα. Το κυνήγησε ο Χάρης Σιανίδης στον Αμαζόνιο. Από τότε έμεινε και η έκφραση το χαϊδεύει το ανακόντα.

Η φετέισον, το τυρί που μαζεύεται στο άπλυτο πέος ενός τυροβρωμίκουλα.

Η ιδιότης του να είσαι τσαχπινιάρης, -α, ή τσαχπινογαργαλιάρης, -α, τσακπινογαργαλιάρης, -α, ή και τσαχπινογαργαλόπουστα.

Η αρχική σημασία της λέξης στα τουρκικά είναι «γυναικάς», οπότε λεγόταν αρχικά μόνο για άντρες, αλλά μετά επεκτάθη και στις γυναίκες και τους πισωλούρηδες.

Προτεινόμενος όρος για διαδικτυακό φαινόμενο.

Κατ' αρχήν, σπρετσατούρα είναι η επιτηδευμένη ατημέλεια, «το να κάνεις τα δύσκολα να φαίνονται εύκολα, ένα είδος αυτο-ειρωνείας στο εμφανισιακό σου στυλ».

Ως «κυβερνοσπρετσατούρα» εννοώ το να επιλέγεις να μην χρησιμοποιείς κώδικες του Διαδικτύου, όπως λ.χ. τα lol, λολ, Μ.Α.Ο., LMFAO κ.λπ., *X/Μ, rofl κ.τ.λ. Αλλά προτάσσοντας μια οικολογική ανησυχία του στυλ χασίσι, γαμήσι κι επιστροφή στη φύση, να επιμένεις να προσομοιώνεις και στον γραπτό διαδικτυακό λόγο (έστω ατελώς) ηχοχρώματα του φυσικού προφορικού λόγου ή άλλους φυσικούς ήχους.

Αυτό που διακρίνει την κυβερνοσπρετσατούρα από αυθόρμητους και τυχαίους σχηματισμούς, όπως λ.χ. τον Μέσειο γέλωτα «αχαχαχαχαχαχαχ ΤΜ» είναι ότι η πρώτη γίνεται με επίτηδευση για να πούμε ότι και καλούα είμαστε φυσικοί, αυθόρμητοι κτλ.