Μπράβο! Απορία χρόνων μου λύθηκε!

Όμορφος!

ειδοποιήστε τον Πίκο Απίκο, και τον Ποκοπίκο, ότι στο σλανγκρρ ετυμολογήσαμε τα ονόματα τους, να χαρούν...

kai i apantisi einai "ama ton patiseis stin koilia"

Και όμως κλάνει μετά από τις πρώτες 10 ώρες χωρίς καμία πίεση, λόγω παραγωγής αερίων σήψης (ιατροδικαστική)

Κλάνει ο πεθαμένος;

Κατά τη κατοχή πολλοί πέθαναν από πείνα.Η κοιλιά πρηζόταν, και τα πιτσιρικια παίζοντας, ώσπου να θαφτουν οι άνθρωποι
τους κτυπουσαν ελαφρά στην κοιλιά και διαπίστωναν πως πραγματικα και οι πεθαμένοι κλάνουν.

Με τη φράση επίσης δηλώνουμε ότι μια κατάσταση (π.χ. ένας δεσμός) έχει οριστικά παρέλθει, τελειώσει, και δεν μπορεί να επανέλθει ή αναστραφεί.

Σύμφωνα με Μπαμπινιώτη, απ' ότι θυμάμαι, πιπίνι είναι το «μικρό περιστέρι». Τό 'χει ακούσει ποτέ κανείς σας έτσι;

Κι επιπλέον, γράφεται με δύο «π», πάντα σύμφωνα με τον Μπαμπινιώτη...

Πιπίνι οι μουσικοί ονομάζουν την «γλωττίδα» των πνευστών οργάνων που συνήθως είναι από καλάμι , η οποία είναι πολύ ευαίσθητη και θέλει συχνές αλλαγές γιατί είναι εύθραυστη και επομένως «πιπίνι» εκτός από περιστέρι , όπως αναφέρει ο Μπ. θα μπορούσε να σημαίνει και την ευαίσθητη, φίνα κοπέλα..!!

καλώς το ταμτιριρίμ, άμε βάλ' τα σε δεύτερο ορισμό ή και τρίτο όλ' αυτά, άντε μπράβο, εδώ που ήρθες θα κολυμπήσεις, έχει δουλειά, αμ τι!

εγώ ήξερα ότι είναι το μικρό παπί.

1. Ναι, το έχω ακούσει για το μικρό περιστέρι (που συνηθέστερσα λέγεται πιτσούνι).

2. Στα λαϊκά πνευστά έχω ακούσει το μπιμπίκι / πιρπίγκι, και μερικούς να το λένε πιπίνι μάλλον λόγω σπασμένου τηλ. Δεν ξέρω αν στα πνευστά της ορχήστρας το πιπίνι λέγεται ευρύτερα.

3. Το μικρό παπί θα έπρεπε να 'ναι παπίνι (όπως το ντοματίνι και άλλα τέτοια ακαλαισθητότατα υποκοριστικά).

4. Νομίζω ότι όταν λέμε πιπίνι τη νεαρή γκομενίτσα είναι ψιλοστάνταρ, ενώ για αγόρι (που έγεται επίσης) είναι πιο σλανγκ.

*λέγεται*

Yep! Δεν μ' αρέσει μεν, το άκουσα με τ' αυτιά μου δε.

ε είναι αντίστοιχο του «γαμάει».

Παιζει κατ' εξοχην στη Θεσσαλονικη.

Ντεμέκ = Δήθεν θα συμπληρώσω

Ισχύει φίλτατε acg ότι στη Βόρειο Ελλάδα χρησιμοποιείται πολυ...

Ναι μπάρμπα θύμιε, ισχύει ότι ισχύει ότι στη βόρειο Ελλάδα χρησιμοποιείται πολύ.

ισχΥει, κνάσε ότι αΥτό που λέει ο μπαρμπα-θΥμιος ισχΥει.

[αισθησιακή φωνή]Ύψιλον. Για τον άνδρα[/αισθησιακή φωνή]

Πουρ' ομ.

Αναφέρεται και σαν τσακλοκούδουνο.
Η μετατροπή του σαχλο- σε τσακλο-, εκφενδονίζει την λέξη με περισσότερη περιφρόνηση.

το λέμε και για καινούργιο αυτοκίνητο

Εκ του γαλλικού signé , «υπογεγραμμένο»΄δηλ. επώνυμο ρούχο. Υπάρχουν πολλά παραγωγα πχ σενιάρω κάτι, είμαι σενιαριστός κλπ. κλπ.

Ή, μήπως είναι από το soigné=περιποιημένος, τακτικός; Κλίνω μάλλον υπέρ αυτού διότι το σένιος είναι σχετικά παλιά λέξη και λεγόταν πριν γίνουν της μοδός εν Ελλάδι τα σινιέ ρούχα

συμφωνώ με πονηρόσκυλο

Χμου θέλει ψάξιμο. Πάντως το signé / signare σάν έννοια προυπήρχε του Οίκου Πούτσι και της παρέας του. Αναφερόταν στην «σφραγίδα» του κάθε πρωτομάστορα στο έρχο του, πχ έπιπλα, πορσελάνες, πίπες με σήμα το λιοντάρι κοκ.

Με τον Βράστα συμφωνούν Τριαντά (εδώ κι' εδώ) αλλα και τέως: σένιος < σενιάρω < signare (ιταλ.).

Οι francgrec δείτε και εδώ

@ BuBis: Ετοιμάζομαι ν'αναρτήσω οσονούπω το γλωσσάρι μου για Frangrec και, συμπτωματικά, έπεσα εδώ και βρήκα ότι πάει σχεδόν χρόνος που διάβασες το σλανγκοκείμενό μου «Πυγμαλίωνας και Γαλάτεια» στο Projethomere.com. Φχαριστώ και Σπεκ.

Ηχητικά, η λέξη προέρχεται από το Γάλλο ποδοσφαιριστή Ζόρζ Τιγκανά.

Δεν το ήξερα! ωραίος μάγκα μου, respect!

Μια μικρή διόρθωση, Jean Tigana λέγεται ο παίχτης και νυν κόουτς.

Συνοδεύεται και από τη λέξη πασπίτης που σημαίνει πάω σπίτι, "Εγώ τηγκανά και πασπίτης για ύπνο"

επίσης, υπάρχει και ο καμμένος διάλογος:
-την κανά;
-ποιά ρε, τη Μελίνα;
-...

επίσης, και
-την κανά.
-της ιουδαίας;

Θυμήθηκες τα νιάτα σου, διδάσκαλε;