#1
vikar

στο όχι ρε πούστη

Σημαίνει και έκπληξη με θαυμασμό:

- Και σηκώνεται με τη μία επάνω και τον αρχίζει στα μαπίδιατον καραγκιόζη, τί μπιλντέρι και μαλακίες, δέν πρόλαβε να κάνει τίποτα ο τάκης. Με τρείς φάπες είχε πέσει κάτω.
-Όχι ρε πούστη!...

#2
vikar

στο γλειφομούνι

Ορθογραφία!... Εκτός κι'αν είμαστε χαρντκορίλα σαδιστές, το μουνί δέν το γλύφουμε, το γλείφουμε.

Προς Έλλη: Τ'αγόρια είναι όντως μαλάκες, όπως πάντα άλλωστε, αλλα μή λέμε και μαλακίες τώρα... Ορίστε μας...

#3
vikar

στο γλειφιτζούρι

Ορθογραφία!...

Δέν έχω ακούσει ποτέ την έκφραση να χρησιμοποιείται έτσι. Αντίθετα, την έχω υπόψη ώς ταυτόσημη (και μάλιστα πιό συνηθισμένη) εκδοχή αυτής εδώ.

#5
vikar

στο περιεργήθηκα

Κατα το «ενεργήθηκα» σά να λέμε. Καλό.

#6
vikar

στο καυλόγκαζο

Οι λεξικογράφοι λένε ύψιλον. Ο λαός όμως απαιτεί πολλές φορές βήτα και γάμμα κάπα.

#7
vikar

στο τιρινίνι

Κοίτα ανηψιέ, όπως «όταν τρώμε δέ μιλάμε» κατα τη μαμά, έτσι κι'«όταν γελάμε δέ σχολιάζουμε».

#8
vikar

στο τσιριχτή

Πρόκειται όντως για αρμονικές. Ειδικότερα όμως, είναι αρμονικές πολύ ψηλών συχνοτήτων, αυτές που παράγονται πάνω απ'τα πρώτα τρία-τέσσερα τάστα, ή, ισοδύναμα, πέρ'απ'την ταστιέρα (πάνω απ'τους μαγνήτες).

Στην τελευταία περίπτωση η τεχνική με τον αντίχειρα βολεύει οπωσδήποτε πολύ ---δέν μπορώ να φανταστώ πιό εύχρηστη τεχνική για να παίζεις αρμονικές (τσιριχτές) εκεί ψηλά.

«Τσιριχτές» μου τις έμαθε ένας παλιός ροκάς (γειά σου ρε Πάτρικ!), και άλλο όνομα δέν έχω ακούσει... Θυμήσου το και ρίχ'το (πάρε ενανάγκει παλιούς μαλωμένους συμπαίκτες να σ'το πούνε).

#9
vikar

στο τιρινίνι

Μαϊ Τζίζας... Εντάξει, δέ σε ξανασχολιάζω...

#10
vikar

στο τάκης

Παράβαλλε και εδώ.

#11
vikar

στο φτιάχνω παπάρι

Σωστός.

#12
vikar

στο παρδαλός Θεός

#13
vikar

στο τερματοτύφλακας

Σε σχόλιο, μιά και δέν τ'ανεβάζει αλλιώς, παράδειγμα απο το grεεkTube.

#14
vikar

στο τζους

«Τσους» είναι επίσης ο συνηθισμένος αποχαιρετισμός των γερμανών (Tschüss).

#15
vikar

στο γεια σου

Λέμε επίσης και «γειά σας».

#16
vikar

στο πρώτο τραπέζι κάλτσα

Θά'λεγα οτι πρόκειται μάλλον για όταν κάθεσαι πρώτο τραπέζι και, καθώς η πίστα είναι υπερυψωμένη, ακουμπάς το πόδι στην άκρη της και μοστράρεις κάλτσα-μαίανδρο στην τέντα και άμα λάχει και τρίχα: εξαρτάται απ'το ύψος της πίστας, καθώς και απο το πόσο ψηλά τράβηξες το παντελόνι πρίν καθίσεις---σκληροπυρηνιά για μυημένους, όχι μαλακίες...

#17
vikar

στο κουρούμπελο

Δές και λιάρδα.

#18
vikar

στο πίτα

Δές και λιάρδα.

#19
vikar

στο στουπί

Δές και λιάρδα.

#20
vikar

στο σκνίπα

Δές και λιάρδα.

#21
vikar

στο λιάρδα

Μαζεμένα συνώνυμα απο το ιστολόγιο ενός Δημήτρη Γλέζου: Λιάρδα, τύφλα, λιώμα, σκνίπα, κουρούμπελο, φσέκι, ντίρλα, στουπί, χώμα, πίτα, φέσι, αλοιφή, γκολ, κουνουπίδι, τούτζι, κομμάτια, στρακόττο, τσαλμπουράνι.

Μάλλον θά'λεγε να κάναμε τίποτα για δαύτα: ειδική κατηγορία (ίσως υποκατηγορία στις 'Ουσίες'), ένα λήμμα, ένα αρθράκι, κατιτίς. Είν'απ'τις λίγες περιπτώσεις που υπάρχουν τόσα συνώνυμα για την ίδια φάση. Και είναι κι'άλλα που έχουμε (κώλος) ή δέν έχουμε γράψει ακόμα (μουνί), αλλα υπάρχουν πιθανά σκόρπια σε άλλα λήμματα.

#22
vikar

στο μη λες έτσι παιδάκι μου!

Δώρο την Κοκκινοσκουφίτσα παρακαλώ στον γράφοντα!...

#23
vikar

στο μπερμπάντης

Μπερμπάντης είναι ο γυναικάς, αυτός που τσιλημπουρδίζει. Δέν είναι ανάγκη να είναι παντρεμένος.

Παρόμοιες ατάκες υπάρχουν απο παλιά στα ελληνικά (θυμάμαι τον πατέρα μου να μου διηγείται σχετικά ανέκδοτα δεκαετίας 40 και 50), και χρησιμοποιούνται συνήθως για να προκαλέσουν σύγχυση στο συνομιλητή (ενείδει πειράγματος). Για παράδειγμα: «ασουπερλαγί επιδεικτικάρισε», «το γουδώνεις το παράκουλο;», και λοιπά.

#25
vikar

στο νασκελομπούκωτη

Το πρώτο συνθετικό παίζει να βγαίνει και απο το ανάσκελα. ("Τοπικός ιδιωματισμός" απο πού αλήθεια;)

#26
vikar

στο γριές

Δές και γριά.

#27
vikar

στο γκαζώνω

Όχι μόνο στο στρατό. Χρησιμοποιείται και ως αμετάβατο, γκαζώνω[/]: επιταχύνω τους ρυθμούς με τους οποίους κάνω κάτι. Βλέπε και [i]τρέχω.

#28
vikar

στο οθωμανικό

Το οποίο βέβαια, χάρη στους αείμνηστους αρχαίους προγόνους μας, είναι διεθνώς γνωστό ως ελληνικό σεξ.

#29
vikar

στο κόψιμο

Το κόψιμο, κυριολεκτικά, είναι ο πονόκοιλος λόγω επαπειλούσης διαρροίας.

Άλλη κοντινή φράση (στη Θεσσαλονίκη τουλάχιστον): κατέβα στο λιμάνι να δείς αν κουνιούνται οι βάρκες