#1
patsis

στο καρπούζια

#2
patsis

στο γκομενοδουλειές

Καλώς ήλθες πίσω!

#3
patsis

στο μπουργάνα

Μόλις άκουσα "τον πήρε τον υπολογιστή και θα τον φέρει αύριο, είχε πιάσει πολλή σκόνη ρε φίλε, είχε πιάσει μπουργάνα μέσα".

#4
patsis

στο χαλβάς

#5
patsis

στο χαλβάς

Το σαρακοστιανό τραπέζι επίσης περιλαμβάνει χταποδάκι, ταραμά, καλαμαράκια, φάβα, φακές, πατατοσαλάτα, ρώσικη, σουπιές, μύδια, ραπανάκια, ντολμαδάκια γιαλαντζί και, αν μετά από αυτά αντέχεις, χαρταετό.

#6
patsis

στο τρολ

“I used to say don’t feed the trolls. That’s been out there for a long time,” Reagle said. “I would argue it’s no longer sufficient. The trolls in the ‘90s are not the same trolls we have today.”

He described the findings from a recent study on trolls: “Measures of sadism, psychopathy, and Machiavellianism positively correlate with trolling,” he said.

Even enjoying writing comments anywhere online means you’re more likely to be a troll. “Some people are very much taken with commenting online,” he said. “And there’s a strong relationship between online commenting frequency and trolling enjoyment.”

Academic: internet trolls are 'Machiavellian sadists and psychopaths'

#7
patsis

στο τσολάκογλου

Θα προσπαθήσω να γράφω με μεγαλύτερη σαφήνεια.

#8
patsis

στο μακαρίτης

katsoyannou να το βάλουμε σαν σχόλιο στον άλλο ορισμό και να σβήσουμε αυτόν;

#9
patsis

στο δωράκι

"Δωράκι" ή "δώρο" λέγεται συγκεκαλυμμένα και η αμοιβή του προσώπου που κάνει σεξ έναντι ανταλλάγματος, επαγγελματικά ή περιστασιακά.

  1. Από εδώ:
    18xrwnos gamias
    eimai 18xrwnos gamias kai thelw na prosferw dwrean i kai me dwraki idoni se kathe ginaika pou tha me pari thl [...] aneksartitou ilikias
  2. Από εδώ:
    an eisai glykia kai sexy gynaika kai se endiaferei na bretoyme kai na perasoyme dyo oritses omorfa kai na soy dosw ena kalo dwraki steile moy mhnyma edo h sto meil
  3. Από εδώ:
    psaxno antra apo 19-35 emfanisimo arenopo me oreo soma kai prosonta na tou paro pipa.dino doro 40e.eimai emfanisimos sovaros katharos, arenopos. til. [...] den apanto se apokripsi,i steile mail [...] na kanonisoume,dekti kai epagelmaties.
    [...]
    energitiko agori dynamiko me diko tou xoro gia kauliarikes apolayshs ikanopoihtiko kayli gia poutanokauliarika kolarakia pou theloun na ksekoliastoun entona kai dynamika me doraki ikanopoihtiko kathariotita kai exemitia gia rantevou kaleseme
#10
patsis

στο τσολάκογλου

Παραπλήσιο προβληματισμό βρίσκω στα εξής, κάπως ράντομ, αγγλόφωνα ευρήματα:

  1. No, It’s Not Fascism
  2. Jim Carrey is Wrong. California’s Vaccine Law is Sound Science, Not Fascism
  3. Benn’s speech on Syria and the definition of fascism
#11
patsis

στο τσολάκογλου

Προσπάθησα, με αρκετό κόπο λόγω δυσκολιών στα κριτήρια αναζήτησης, να βρω μερικά παραδείγματα χρήσης. Όπου δεν γίνεται αναφορά στα συμφραζόμενα, αυτά δεν μπόρεσα να τα ανακτήσω:

  1. Και μέσα σε όλα αυτά και η φασιστική απόλυση 260 εργαζομένων στην ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ το 2003 με το νόμο 3185/2003.
  2. Φασισμός είναι ακόμη και μια προσβολή άδικη, φασισμός είναι και ένα απλό χαστούκι, όσο φασισμός είναι και να απαιτείς από κάποιον να ζει σαν σκλάβος, ή να ασκείς οποιαδήποτε μορφής βία.
    [Εδώ το απόσπασμα έρχεται σε μια σειρά επιχειρημάτων που συσχετίζουν τον φασισμό με την κακοποίηση - το τεράστιο εύρος ωστόσο που προτείνει η αρθρογράφος για την έννοια είναι αξιοσημείωτο.]
  3. Φασισμός υπάρχει παντού: στην οικογένεια, στο σχολείο, ακόμα και στο οδήγημα. Αυτός που σε κόβει μπαίνοντας μπροστά σου με σκληρή σφήνα τι είναι; Οι διανοούμενοι σνομπάρουν την αστική ευγένεια. Όμως η ευγένεια δεν είναι τίποτα λιγότερο από τον σεβασμό του άλλου. Που τον σπρώχνεις για να μπεις την ώρα που βγαίνει από το μετρό ή το ασανσέρ. Που καπνίζεις μέσα στη μούρη του. Οι πολλοί μικροί φασισμοί οδηγούν στον μεγάλο. Φαίνεται αστείο να μιλάμε για κώδικες ευγένειας – όταν γίνονται δολοφονίες. Αλλά ο άνθρωπος που σκοτώνει τον ύπνο σου βάζοντας τη μουσική του στη διαπασών – θα χτυπήσει κι εσένα όταν θα διαμαρτυρηθείς.
    [Και εδώ το απόσπασμα εντάσσεται μια σειρά θέσεων του αρθρογράφου - και εδώ όμως πιστεύω ότι ξεχειλώνει αχρείαστα τη σημασία του φασισμού.]
  4. Η φασιστική Γερμανία είναι εξαιρετικά ενοχλημένη από την συνέντευξη του Γιάννη Βαρουφάκη
    [εδώ έχουμε μια πιο συχνή, προ προσφυγικής κρίσης, περίπτωση: η Γερμανία συλλήβδην είναι φασίστες/ναζί]
  5. Και τέλος, επειδή δεν μπορεί να ξεφύγει από τις καταβολές του, Σημιτικός βλέπετε, έκανε ότι και ο δάσκαλός του. Με φασιστικές πρακτικές, νύχτα πήγε να περάσει με τροπολογία τις αυξήσεις σε γονικές παροχές, δωρεές, τσιγάρα και ποτά [...] Με απατεωνιές, λαμογιές, πολιτική αλητεία, φασιστική νοοτροπία και κατάπτυστες πρακτικές κυβερνούσατε επί Σημίτη. Το ίδιο θα κάνετε και τώρα; Μαζέψου Ραν Ταν Πλαν. Μαζέψου…
    [Εδώ η παρέλκυση, υποβάθμιση και αλλοίωση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας θεωρείται φασισμός. Νομίζω πως αυτά τα σύνολα τέμνονται αλλά δεν ταυτίζονται.]
#12
patsis

στο τσολάκογλου

Δεν θα ήθελα να μπω (περαιτέρω) στις λεπτομέρειες των εκατέρωθεν μομφών στην πολιτική. Πολύ συνοπτικά:

Πιστεύω ότι η μομφή του φασισμού χρησιμοποιήθηκε κάπως υπερβολικά και καταχρηστικά στην Ελλάδα ως ψόγος για πολιτικά ή κοινωνικά κατακριτέες συμπεριφορές. Το ίδιο, φυσικά, συνέβη και αλλού. Οι υπεύθυνοι του φαινομένου αυτού, το κάνουν συνήθως για να εξοπλιστούν με την πολύ μεγάλη απαξία που έχει εδραιωθεί σχεδόν σε όλον τον πλανήτη για τον φασισμό.

Η κατάχρηση, όμως, μιας λέξης οδηγεί σε διαφοροποίηση (μετατόπιση, αλλοίωση, διεύρυνση) του περιεχομένου της. Νο πρόμπλεμ, αρκεί να θυμόμαστε σε τι συνίσταται ο φασισμός και πόσο επικίνδυνος μπορεί ακόμα να είναι, άσχετα με το τι όνομα θα του δίνουμε. Φοβάμαι, όμως, ότι εδώ υπάρχει πράγματι πρόβλημα και ότι με την κατάχρηση αυτή ζημιώνεται η δημοκρατική μας εγρήγορση, έστω αθέλητα.

Αυτό που με τράβηξε στο να σχολιάσω είναι ότι ο αρθρογράφος υποπίπτει σε ένα σφάλμα πολύ παραπλήσιο με αυτό που καταγγέλλει: "πακετοποιεί" τον Τσολάκογλου με κάποια άλλα μη αναφερόμενα πρόσωπα τα οποία παρουσιάζει ως ιστορικά πρόσωπα ειδικού ενδιαφέροντος (και άρα ανάξια της σημασίας που τους δόθηκε) για να διαμαρτυρηθεί για την, κατά τη γνώμη του, "πακετοποίηση" που έκαναν κάποιοι συνδέοντας τους πολιτικούς τους αντιπάλους με τους φασίστες.

Ε λοιπόν όχι, ούτε οι φασίστες ούτε ο Τσολάκογλου πρέπει να βγούνε λάδι επειδή κάποιοι συμπολίτες μας έχουν ένδεια επιχειρημάτων και ελαστική ιστορική ευαισθησία.

Για την συγκεκριμένη εφημερίδα τώρα, νταξ, τι να πρωτοπεί κανείς... Αν και, συγκεκριμένα, η διαφθορά στην οποία αναφέρεσαι δεν είναι ίδιον μόνο του φασισμού.

Για τα κόμματα που λες και το αν κατηγορήθηκαν για φασισμό δεν είμαι σίγουρος. Έψαξα λίγο στο διαδίκτυο σε περίοδο πριν από 4-5 χρόνια αλλά βαρέθηκα (και κουράστηκα από αυτά που αναγκάστηκα να διαβάσω). Να τολμήσω να πω ότι υπάρχει και το άλλο: οι συμπολίτες μας που, λόγω κομματικοποίησής τους, δεν εντοπίζουν τον φασισμό στους "δικούς τους", με τα κριτήρια και την ευκολία που τον εντοπίζουν στους άλλους. Αλλά για αυτά δεν έχω καμία διάθεση να ασχοληθώ εδώ - καλύτερα να μιλήσουμε σε κάνα τσατ.

#13
patsis

στο τσολάκογλου

Μιας και μιλάμε για γλώσσα εδώ μέσα, νομίζω πως είναι πάνω από υπαρκτό το φαινόμενο της κατάχρησης κάποιων λέξεων-μομφών, για λόγους και για σκοπούς πολιτικούς: φασίστας (κλασικό παράδειγμα, σε κατάχρηση από πάρα πολύ παλιά, από προσωπική αντίληψη ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1990), προδότης (πρώτα από τους υπερπατριώτες=ελλαδέμπορους, στην πολύ σύγχρονη ιστορία ίσως σε έξαρση από το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, την κρίση των Ιμίων το 1996 και, πιο μετά, από διαφόρους), λαμόγια (λέξη που τείνει να γίνει καραμέλα-πασπαρτού, κατά οποιουδήποτε έχει εξουσία ή επιρροή και δεν την ασκεί όπως θεωρούμε εμείς σωστό, χωρίς περαιτέρω συλλογισμούς) και αρκετές άλλες, που δεν μου έρχονται τώρα.

Φυσικά γλώσσα μας είναι και την κάνουμε ό,τι θέλουμε, δηλαδή αλλάζουμε τη σημασία των λέξεων όσο και σε όποια κατεύθυνση θέλουμε, 1) χωρίς κεντρικό σχεδιασμό ή έλεγχο και 2) με σκοπό να εξυπηρετείται καλύτερα η επικοινωνία.

Με αυτά τα δυο κριτήρια, όμως, που κάπως πρόχειρα και ίσως αυθαίρετα έθεσα, οι παραπάνω λέξεις δεν διαφοροποιήθηκαν στη σημασία τους για τις ανάγκες μιας ειλικρινούς επικοινωνίας αλλά, πιστεύω εγώ, για τις ανάγκες της πολιτικής επιρροής, ή προπαγάνδας ή "επικοινωνίας" με τη διαφημιστική έννοια (πρβλ. "πρέπει να το επικοινωνήσουμε καλά αυτό το προϊόν"). Και, επίσης, υπάρχουν κάποιες, λίγες ή πολλές, πάντως αξιοσημείωτες ενδείξεις ότι υπήρξε και κάποιος κεντρικός σχεδιασμός ή έστω κεντρική άσκηση επιρροής. Και δεν εννοώ από ένα μόνο κέντρο επιρροής, αλλά από μερικά, ολιγάριθμα πάντως, αυτά που κάποιοι κάπως ανατριχιαστικά αποκαλούν "πολιτική ελίτ" και τα συνεργαζόμενα με αυτά μέσα επικοινωνίας.

Δεν ξέρω δηλαδή, αμφισβητεί κανείς στα σοβαρά το αν και το κατά πόσο υπήρχε μια εξαγρίωση της πολιτικής ρητορικής μέσω της κατάχρησης πολιτικά φορτισμένων λέξεων τα τελευταία χρόνια; Και αυτό, από πάρα πολλούς ανθρώπους με πολύ διαφορετικά μεταξύ τους (και συχνά εναλλασσόμενα) πολιτικά πιστεύω. Το μικρό απόσπασμα της soulto αναφέρεται σε αυτό το φαινόμενο (και, νομίζω, στην ηθελημένα πολωτική του δύναμη).

Επειδή όμως με τη γλώσσα μπορείς να κρυφτείς αλλά μπορείς και να αποκαλυφθείς μεγαλοπρεπώς, το απόσπασμα αυτό λέει και κάτι ακόμη, με τη γνωστή θρασύτητα των ΜΜΕ που νομίζουν ότι απευθύνονται μόνο σε ηλιθίους: «πρόσωπα όπως ο Τσολάκογλου, τα οποία θυμόντουσαν μόνο όσοι ασχολούνται με την Ιστορία». Έτσι, με μια γραμμή, προσπαθεί να διασώσει τον αρχετυπικό δωσίλογο και πραγματικό προδότη της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας, επιχειρώντας να τον «υποβιβάσει» σε ένα θέμα «ειδικού ενδιαφέροντος». «Πού τον ξεθάψανε αυτόν μωρέ τα λαμόγια» είναι σα να μας λέει. Και ίσως ακόμα να υπονοεί: «Αυτά είναι περασμένα-ξεχασμένα».

Θα ήταν κάτι χειρότερο από αντιφατικό με ό,τι έχω πει μέχρι τώρα να θεωρήσω, από αυτό και μόνο το σημείο, ότι ο συντάκτης του άρθρου έχει φιλο-δωσίλογες, φιλο-ναζί ή φιλο-φασιστικές απόψεις, θα ήταν απλώς λάθος και άδικο. Θα πρότεινα, όμως, να έχουμε το νου μας για πολιτικές δυνάμεις και ανθρώπους που εκφράζουν αυτές τις δυνάμεις (συνειδητά και μη, αφιλοκερδώς και μη), που ασκούν την ίδια διανοητικά ύπουλη πρακτική με αυτήν που καταγγέλλουν: «πακετοποιούν» ανόμοια ή άνισα πράγματα για να τα πλασάρουν καλύτερα στο «παζάρι» των ιδεών. Και για να ξεπλύνουν ντροπές που αυτός ο λαός και αυτό το έθνος, κατά την γνώμη μου, δεν πρέπει να ξεχάσει γιατί τις έχει πληρώσει πολύ ακριβά.

#14
patsis

στο σαπφισμός

Αυτοφωροαναφορικότητα: όταν συλλαμβάνεσαι αυτοαναφερόμενος.

#15
patsis

στο σαπφισμός

Σαστισμός: Το συναίσθημα που σε πιάνει όταν βλέπεις ένα καλό λογοπαίγνιο αλλά ο ορισμός του είναι αντικλιμακτικός και περιέχει αγγλισμό γλωσσικά πιο ενδιαφέροντα από το ίδιο.

#16
patsis

στο καρκάντζαλος

Αναφορά από επισκέπτη: http://i-melivoia.blogspot.gr/2011/12/blog-post_20.html

Ευχαριστούμε, εδώ μπορείς να γραφτείς και να συνεχίσεις να συμμετέχεις.

#17
patsis

στο έρρωσθε

Αναφορά από επισκέπτη μη μέλος:

το "έρρωσο" χρησιμοποιείται και από χριστιανούς ή τουλάχιστον μοναχούς (σε επιστολές)

#18
patsis

στο μακαιρώσω

#19
patsis

στο παπαλούδα

Α μάλιστα, δεν το είχα ακούσει. Βλ. και εδώ:

παπαλούδα: λεία επιφάνεια όπως αυτή προκύπτει σε χωράφι που κάηκε η καλαμιά
Διάλεκτος: Χαλκιδικιώτικα

#20
patsis

στο ρουμάνα

Και καλά κάνεις.

#21
patsis

στο webbing

Λέγεται αυτό;

#22
patsis

στο ρουμάνα

Πρβλ. και έτερο σιδηροδρομικό λήμμα καναδέζα αλλά και το γνωστό φανταρικό καναδέζα.

#23
patsis

στο ούφο

Στείλε αναφορά.

#24
patsis

στο φουγκάζι

Κάτι που δεν ήξερα και έμαθα σήμερα:
σωρός (ο) είναι σύνολο πραγμάτων που βρίσκονται κάπου μαζί, χωρίς να έχουν τακτοποιηθεί
σορός, (η) είναι το σώμα νεκρού ανθρώπου, το λείψανο

Βλ. translatum.gr αλλά και Λεξικό Τριανταφυλλίδη (σωρός, σορός).

#25
patsis

στο τρότσκι

Δεν αντιλαμβάνομαι τις διαφορές όλων αυτών αλλά αν χρειαστεί διαβάζω και μαθαίνω. Χρειάζεται λες; Λέμε τώρα...

Οι γενικεύσεις σου αρχηγέ περί όποιος δεν είναι στα κινήματα είναι απολίτικος και περί ταινίαι τέχνης και άλλα τέτοια γερά και σκληρά έλαμψαν στα πίξελ της οθόνης μου με πάταγο, να ξέρεις.

#26
patsis

στο αβραάμ λίνκολν

Χτήνος δε νομίζω... Στα αμερικανικά αγγλικά, υπάρχει στο urban dictionary με αρκετές καταχωρίσεις (1, 2, 3, 4 - παραλλαγή, 5, 6). Υποψιάζομαι από το όλο σκηνικό ότι προέρχεται από ταινία ή κάτι τέτοιο.

#27
patsis

στο αβραάμ λίνκολν

Α, είπα...

#28
patsis

στο αβραάμ λίνκολν

Τι; Δεν είμαστε σκληροί;

#29
patsis

στο νάθινγκ, nothing

Πράγματι, φαίνεται να είναι "ελληνισμός" δηλαδή απευθείας αφύσικη μετάφραση στα αγγλικά του ελληνικού

- Ευχαριστώ!
- Τίποτα!"

όπου "τίποτα" = δεν μου ήταν τίποτα δύσκολο, παρακαλώ, νά 'σαι καλά.

Το πιο φυσικό στα αγγλικά είναι "you 're welcome", "no problem" ή, έστω, "οh, it was nothing". Από ό,τι βλέπω στο διαδίκτυο, υπάρχει και αντίστοιχος "ισπανισμός" ή "γαλλισμός" στα αγγλικά: "for nothing" από τα "de nada" και "de rien" αντίστοιχα.

Λέγοντας "προλαλήσαντες" εννοώ τα σχόλια εδώ.