Συμπληρώνοντας τον ορισμό, σημείωνω οτι ο κλαψαρχίδης (η κλαψαρχίδας) διαφοροποιείται από τον κλαψομούνη: ο μεν πρώτος του σπάει τον πούτσο με την κλάψα του, ενώ ο δεύτερος μάλλον προκαλεί οίκτο.

Τον αδίκησες! Είναι «εφηβικό ανέκδοτο» όπως γράφει ο electron, από αυτά που γελάγαμε μικροί (και ακόμα γελάει ο Σεφρλής).

#3
σφυρίζων

στο φακ

Φάκαμπλ, πως λέμε γαμησάμπλ.