Η σημασία της φράσης είναι ίδια με την πάρ' τον έναν και χτύπα τον άλλον

Αξιοσημείωτη όμως είναι η προέλευσή της, αν και δεν μπόρεσα να την διασταυρώσω.

Επί Όθωνος, σε μία δεξίωση στ' ανάκτορα, ήταν προσκεκλημένος και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Μπαίνοντας είδε δύο νέες και άγνωστες σ' αυτόν Βαυαροσκατόφατσες. Ρώτησε λοιπόν τον Αντ. Κριεζή, τον αυλάρχη, ποιοι είναι αυτοί. Ο Κριεζής του είπε:

«Πριν λίγο ήλθαν από την Βαυαρία, Μπαρτ (Burt) λέγεται ο ένας και Χέιστ (Heischt) ο άλλος.»

Και ο Γέρος, εκτιμώντας την υπηρεσία που θα προσέφεραν στην Ελλάδα, απάντησε κουνώντας το κεφάλι του:

«Κατάλαβα, πάρ' τον έναν και χέσ' τον άλλον δηλαδή...»

Αν όντως είναι έτσι, τότε η φράση πάρ' τον έναν και χτύπα τον άλλον πρέπει να προήλθε από το λογοπαίγνιο του Κολοκοτρώνη, και το χέσε έγινε χτύπα για κοσμιότερη διαγωγή.

- Ποιοι είναι αυτοί οι καινούργιοι ωρέ Αντώνη;
- Ήρθαν από την Βαυαρία Θεόδωρε. Μπαρτ ο ένας και Χέιστ ο άλλος.
- Μάλιστα, πάρ' τον έναν και χέσ' τον άλλον!

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

#1
GATZMAN

Σπέκια για τον ορισμό και τα ιστορικά στοιχεία
Υπάρχει μια τάση να την τρώμε τη λέξη χέστον. Ετσι πήραμε και τον Χέστον και τον κάναμε Ηστον.

#2
Βασίλης-7

Τώρα το είδα το λήμμα Gatzman. Σωστότατο.

#3
Ο ΑΛΛΟΣ

Συναρπαστικό μεν, αλλά δε βγάζει νόημα. Τι εννοεί «πάρ' τον ένα»; Στην άλλη εκδοχή της έκφρασης, υποτίθεται ότι εννοούμε «πάρ' τον ένα και με αυτόν, δίκην ροπάλου, χτύπα τον άλλο».
Μήπως είχε πει «Βάρ' τον ένα και χέσε τον άλλο»;

#4
jesus

κατσε ρε συ γκατζ, ποια ιστορικα στοιχεια;;
ο κανονας αλλωστε λεει οτι τετοιες ανεκδοτολογικες ιστοριες δεν δινουν την πραγματικη προελευση των φρασεων, αλλα ειναι αντ χοκ παραετυμολογιες που αξιζουν καταγραφης, ως τετοιες ομως.

μηπως γενικοτερα (κ το τονιζω) να κανουμε λιγο κρατει με τα αλληλοσυχαρικια;
θυμαμαι να βλεπω αυτο το λημμα με 1η ψηφο 5+5. έλεορ.
μετρον αριστον.

#5
GATZMAN

Καλημέρα jesus

#6
Βασίλης-7

Καλημέρα.
Παιδιά το γράφω ότι δεν μπόρεσα να διασταυρώσω την γνησιότητα του ιστορικού ανεκδότου. Διότι περί τέτοιου πρόκειται. Όπως ακριβώς και η προέλευση της λέξης «Ψωροκώσταινα».

Έκανα δε μία απόπειρα να συσχετίσω την έκφραση πάρ' τον έναν και χτύπα τον άλλον, με αυτήν εδώ.
Δεν διεκδίκησα ιστορικές δάφνες... :)

#7
Vrastaman

Love is in the air, oh, oh, oh, oh, love is in the air...

#8
Vrastaman

Μια χαρά τα έγραψες Bασίλη, ο ανιψιός is having a bad hair day :P

Όσον αφορά τα αλληλοσυχαρικια δυστυχώς υπάρχει μια λεπτή και συχνά δυσδιάκριτη γραμμή που χωρίζει τα ειλικρινή σπέκια και την σπέκουλα....είναι θέμα ερμηνείας...

#9
Galadriel

Ααααχχχ λαβ ιζ ιν δι ερ, βράστα έλα να χορέψουμε μωρό μου...

Όσο για τα σπέκουλα, μπορεί να βοηθήσει μια στατιστική - πχ να βάλουμε στο Αναζήτα την λέξη «σπεκ», να δούμε πού υπάρχει στα «σχόλια», μετά να τα πατήσουμε ένα ένα, να δούμε ποιος γράφει τα περσότερα. Μετά ή αιτούμαστε στην εκκλησία να τον αγιοποιήσει ως την καλύτερη ψυχή του σλανγκ που όλα του φαίνονται αξιοθαύμαστα ή τον στήνουμε στα δέκα μέτρα στο Σύνταγμα (ε, ναι, στo Σύνταγμα).

#10
Hank

Κττμγ, σπεκουλαδόρος δεν είναι τόσο αυτός που δίνει πολλά σπέκια, όσο αυτός που ΔΕΝ κάνει την αρνητική παρατήρηση όταν θα μπορούσε και θα έπρεπε να την κάνει. Γιατί άμα σου αρέσει ένα λήμμα, γιατί να μην δώσεις σπέκια;

#11
Galadriel

Χμμμ γιαυτό είπα Χανκ ότι υπάρχει και η πιθανότητα κάποιος να μην έχει ποτέ αρνητική άποψη για κάτι, σο, μάλλον πάει για άγιος. Οι σλαγκαρχιδιές πάντως έχουν πλάκα γενικώς σο πάμε στην άλλη μεριά εκεί :-P

#12
jesus

ο λογος που εγραψα το σχολιο ειναι η αντιθεση αναμεσα στο

Αξιοσημείωτη όμως είναι η προέλευσή της, αν και δεν μπόρεσα να την διασταυρώσω.

του ορισμου κ αυτο που σχολιασα στο σχολιο του γκατζ. οχι για να πω οτι κανει λαθος ο βασιλης που το διευκρινισε.

οσο για τα σπεκια, τα σχολια δεν εχουν πλεον σχεδον κανενα γλωσσολογικο ενδιαφερον.