Προτεινόμενη απόδοση του αγγλικού «six-pack», που αναφέρεται στην εμφάνιση των γραμμωμένων, στεγνών από λίπος κοιλιακών μυών.

Το εξαπάκετον κάνει την εμφάνισή του στον κεντρικό κοιλιακό μυ, τον λεγόμενο ορθό. Όχι στους πλάγιους κοιλιακούς, με τους οποίους, ειρήσθω εν παρόδω, καυλώνουν περισσότερο οι γυναίκες (ή τουλάστιχον έτσι λένε). Για τους πλάγιους, όταν είναι γραμμωμένοι και εύσχημοι, συνηθίζονται εκφράσεις όπως χελώνα και κούρος.

Οι αγγλοσάξονες εμπνεύσθηκαν πιθανότατα τον όρο από τις συσκευασίες των έξι μπουκαλιών (μπίρας, κοακόλας, μεταλλικού νερού κλπ) που κυκλοφορούν στο εμπόριο (δες και μήδι νο 2). Η εξάδα αυτή των φιαλών παραπέμπει στα έξι τετραγωνάκια στα οποία χωρίζεται ο ορθός κοιλιακός μυς: δύο πάνω (σχεδόν πάνω στο διάφραγμα), δύο στη μέση (συνήθως τα ογκωδέστερα) και δύο κάτω. Κάτι σαν άβακας (από τα αγαπημένα διακοσμητικά θέματα της ανεικονικής τέχνης).

Τα κοιλιακά παρομοιάζονται κατεξοχήν με τετραγωνάκια σκακιέρας, εξ ου και αυτό που λένε οι γκόμενες για όσους που έχουν φετιασμένους κοιλιακούς :

- πω ρε συ, τι κοιλιά είν' αυτή;! Παίζεις άνετα σκάκι εκεί πάνω!

Όταν κάποιος είναι τίγκα στη γράμμωση, και συγχρόνως είναι αρκετά ογκωμένος, δεν μιλάμε πια για απλά τετραγωνάκια, αλλά για κυβάκια που προεξέχουν, σάρκινα εξογκώματα που 'χουν ανάμεσά τους χάσματα, ρήγματα, χαράδρες. Περνάμε δηλαδή από το ζωγραφικές αξίες (έμφαση στην επιφάνεια και το σχέδιο) στις πλαστικές αξίες (έμφαση στο ανάγλυφο και τη φωτοσκίαση).

Το εξαπάκετο λέγεται και τρίφτης, εκ της ομοιότητάς του με το γνωστό κουζινικό σκεύος. Άλλες δύο γκομενικές εκφράσεις θαυμασμού προς τον τρίφτη:

- Καλά, μιλάμε στους κοιλιακούς του Αργύρη τρίβεις τυρί!

- Βλέπεις κοιλιακό ο τύπος; Μπορείς να στίψεις το βρακί σου εκεί πάνω!

Εννοείται το εξαπάκετο δεν είναι για όλους. Αν δε διαθέτεις κανά τρελό γονίδιο, πιθανότατα θα χρειαστεί να εντρυφήσεις στα του αναβολισμού, ίσως και να χτυπήσεις καμιά λιποαναρρόφηση. Διότι το να κωλοχτυπιέσαι κάθε μέρα με εξακόσιες χιλιάδες επικύψεις, ροκανίσματα, ψαλιδάκια και άλλες ειδικές ασκήσεις (χωρίς διατροφική υποβοήθηση), δεν είναι μαγκιά. Είναι απλά μαλακία.

  1. Το εντυπωσιακό εξαπάκετο (six-pack) είναι ένα από τα θαύματα του ανθρώπινου σώματος. Οι κοιλιακοί είναι οι μόνοι γραμμωτοί μύες (σε αντίθεση με τους λείους μύες, π.χ. μήτρα, καρδιά) οι οποίοι δεν είναι σκελετικοί, δεν εδράζονται δηλαδή πάνω σε κάποια οστά (όπως π.χ. ο τετρακέφαλος στο μηριαίο οστούν). Αιωρούνται πραγματικά στο κενό.

  2. - Μαλάκα χτες με τράβηξε το μωρό σε ταβέρνα και φάγαμε του σκασμού. Λες να θολώσω;
    - Μιλάς και συ ρε καραγκιόζη με το εξαπάκετο... Τι ανάγκη έχεις αγόρι μου, εμείς με τη μπάκα που 'ναι σαν τραπεζάκι τι να πούμε;

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

#1
allivegp

O τυπάς έχει οκταπάκετο και αν προσθέσεις χωριστά και το κομμάτι κάτω από τον ομφαλό, γίνεται 9-pack, μου φαίνεται;

#2
johnblack

Νταξ, ο τύπος πραγματικά δεν υπάρχει, τον βλέπεις και τρως ήττα. Βασικά το επάνω ζεύγος έχει χωρίσει σε δύο μικρότερα ζεύγη, κάτι εξαιρετικά σπάνιο, είναι καθαρά θέμα κατασκευής και γονιδίου.

#3
iron

εσύ μαυρόγιαννε που κατέχεις τόσο από κοιλιακούς όσο γι από τέχνη, λύσε μου την απορία γιατί πάντα ζωγραφίζαν τον χριστούλη με εξαπάκετο, και οι δικοί μας και οι ξένοι, τόσο κορμάρα ήταν; και αυτό το είχε; δες μήδι.

#4
allivegp

Eίναι 5απακέτο και το διαθέτουν όλοι οι υποσιτισμένοι και καχεκτικοί άγιοι, π.χ. ο ονομαστός για την καχεξία του άγιος Ονούφριος

#5
Galadriel

Διότι το να κωλοχτυπιέσαι κάθε μέρα με εξακόσιες χιλιάδες επικύψεις, ροκανίσματα, ψαλιδάκια και άλλες ειδικές ασκήσεις (χωρίς διατροφική υποβοήθηση), δεν είναι μαγκιά. Είναι απλά μαλακία. Χμμμ.

#6
johnblack

Είναι ο περίφημος Εσταυρωμένος του Cimabue (Cenni di Pepi, π. 1272-1302), μετά την αποκατάσταση (το εργο είχε σχεδόν καταστραφεί από πλημμύρα το 1966). Βρίσκεται στη Φλωρεντία, στο Μουσείο της Santa Croce. Δείχνει την προσκόλληση των φλωρεντινών καλλιτεχνών του Duecento (1200's) στο παραδοσιακό βυζαντινό ύφος.

Τώρα γιατί έχει κοιλιακούς; Για να μη στα μπλέξω πολύ, θα σου πω απλά οτι όλη η δυτική τέχνη (συμπεριλαμβανομένης και της βυζαντινής), ακόμη και πριν την Αναγέννηση του 15ου αιώνα, διαπερνάται από ήσσονα αναγεννησιακά ρεύματα, που παραπέμπουν στον κλασικισμό της ελληνικής αρχαιότητας. Στην Ανατολή το νήμα δεν διασπάστηκε ποτέ (βλ. π.χ. τις τοιχογραφίες της Μονής Δαφνίου), στη δε Δύση, τα ρωμαϊκά ερείπια ήταν πανταχού παρόντα, ιδίως στην Ιταλία.

#7
johnblack

Μονή Δαφνίου γράψε λάθος για τοιχογραφίες, ψηφιδωτά.

#8
Khan

Θα συμφωνήσω με τον Τζόνι ότι μάλλον πρόκειται για κλασικό πρότυπο, για γενική αισθητική αρχή- πρότυπο, που υπήρχε ήδη στα κλασικά αγάλματα και τα αγγεία, και την κληρονόμησαν οι Βυζαντινοί. Λ.χ. τα αγγεία είναι γεμάτα από σιξ-πακς. Βέβαια στο Βυζάντιο μιλάμε για κάτι προαναγεννησιακό, αφού υπήρχε στις εικόνες πολύ πριν την Αναγέννηση. Ιδίως στον 12ο με 15ο αιώνα, με αποκορύφωμα την Παλαιολόγειο φάση(14ος-15ος) οι παραστάσεις έχουν πάρα πολλή πλαστικότητα, χρησιμοποιούν ένα πράσινο υπόστρωμμα, επί του οποίου βάζουν θερμά χρώματα (όπως και σ' αυτην την εικόνα), και έτσι αναδεικνύονται πάρα πολύ οι όγκοι. Αυτό χάθηκε στα μεταβυζαντινά χρόνια και στην δική μας κρητική τέχνη, και στην ρωσική αγιογραφία, που είναι τελείως αφηρημένη και γι' αυτό επηρέασε την μοντέρνα αφηρημένη τέχνη.

Παρεμπίπταμπλυ, νομίζω ότι αυτή η εικόνα ήταν στην βυζαντινή έκθεση στο Λονδίνο πριν μερικούς μήνες. Μου άρεσε πολύ.

#9
johnblack

Δύο ευστοχότατες διατυπώσεις από τον ιστορικό της τέχνης - και όχι μόνο - Μάνο Στεφανίδη (μεγάλη αλήτρα με την καλή έννοια) :

α. Η Παλαιολόγεια Αναγέννηση ως η Προδομένη Άνοιξη, που δεν ξέρουμε σε ποια ύψη μπορεί να έφτανε αν δεν μας την έπεφτε ο τούρκος.

β. Η βυζαντινή τέχνη είναι η τέχνη του 21ου αιώνα, ο οποίος θα την αποκαταστήσει στις πραγματικές της διαστάσεις.

#10
Khan

Πάντως, η εικαστική απόδοση του όγκου με αυτόν τον τρόπο είναι βυζαντινή πρωτοτυπία. Από τους αρχαίους δεν μας έχει σωθεί πολλή ζωγραφική, που είχανε, και μάλλον είχε αρκετό ναουραλισμό, ενώ στα αγγεία δεν υπάρχουν πάνω από δύο χρώματα. Οι Βυζαντινοί πήραν την έντονη γραμμικότητα που είχαν ήδη τα αγγεία, λ.χ. στο θέμα των σιξ πακς αυτό είναι φανερό, (αλλά που δεν την είχε και τόσο η νατουραλιστική ζωγραφική των αρχαίων), και προσέθεσαν την ανάδειξη του όγκου μέσα από την διπλή χρήση, αφενός σκούρου πράσινου υποστρώμματος, και αφεδύο, σταδιακής ανάδειξης του όγκου με αλλεπάλληλα φωτεινά στρώμματα (ώχρα, λίγο κόκκινη κινάβαρη, και στο τέλος άσπρο και χρυσό). Αυτό το τελευταίο είναι η πρωτοτυπία τους.

#11
johnblack

Τώρα το χοντραίνουμε (κι η γάτα μου έχει σωπάσει περιέργως) αλλά τεσπά.

Σε ολόκληρη την ιστορία της βυζαντινής τέχνης διαλέγονται συνεχώς μεταξύ τους δύο τάσεις, η ελληνιστική-κλασικιστική, με έμφαση στο κάλλος της μορφής και την ανάδειξη του όγκου, και η αντικλασική-ανατολίζουσα, η λεγόμενη «εκφραστική-δραματική», πιο εξπρεσσιονιστική με έμφαση στη γραμμή. Εννοείται οτι η δεύτερη σαφώς υπερέχει. Και εννοείται πως η βυζ. τέχνη διακρίνεται για τον πλούτο και τη λαμπρότητα του χρώματος, που θα κληρονομήσουν αργότερα οι βενετοί, ενώ η φλωρεντινή αναγεννησιακή παλέτα ήταν πολύ πιο φτωχή.

Όσο για τις τεχνικές ανάδειξης του όγκου που λες, πρέπει να διακρίνουμε αφενός ανάμεσα στο «σκληρό» πλάσιμο της Κομνήνειας Κοινής (βασικά 12ος αιώνας) με τις βίαιες φωτοσκιάσεις, τη δραματικότητα και τη διακοσμητικότητα, αφεδύο στο απαλό-μαλακό-ευγενικό πλάσιμο της παλαιολόγειας τέχνης, κλασικίζον με πολύ σταδιακές μεταβάσεις από το φως στη σκιά.

#12
Khan

#13
iron

μάστα, εγώ το είχα σκεφτεί στη βάση του μη τεχνοκριτικά, ότι γενικώς οι άνθρωποι τότε ήταν λόγω συνθηκών γυμνασμένοι θέλοντας και μη (πεζοπορίες, σήκωμα βάρους, καβαλίκεμα αλόγων, κλπ), πράγμα που διατηρήθηκε στους ανθρώπους της υπαίθρου μέχρι σχεδόν τις μέρες μας, άρα τα μοντέλα που είχαν κατά νουν -ή στην πραγματικότητα μπροστά τους- οι ζωγράφοι, είχαν τέτοιους μυς στο σώμα, πράγμα που ασυναίσθητα συνδυάστηκε και με όσα προείπατε.

Μαυρόγιαννε μου τα χάλασες λίγο με τον Στεφανίδη...

#14
Khan

Γίνονται εξαπακέτα από τις χειρωνακτικές δουλειές, λ.χ. αγροτικές κτλ;

Δικές μου απορίες είναι λ.χ. αν ήταν οι άνδρες τόσο μικροτσούτσουνοι, όσο στους πίνακες (λ.χ. Αδάμ του Μικελάντζελο καπέλα Σιτίνα κλασικά), επίσης τόσο χοντροί, και ιδίως οι γυναίκες. Και από πού η παχυσαρκία ήταν τόσο μεγάλο αισθητικό ιδανικό πια; Τέσπα, αν αρχίζει και κουράδει, μπορούν να μείνουν και ρητορικές οι ερωτήσεις...

#15
iron

κχαν, στην πρώτη σου ερώτηση απαντώ ναι, το έχω δει με τα μάτια μου ακόμα και την σήμερον, και δεν είμαι καμια Γεωργία Σάνδη που λιγουρεύεται τους αγρότες... Δεν επίσης και τις φυλές σε Αφρική-Λατινική Αμερική-Αυστραλία κλπ: με εξαίρεση κάποιους που από «ράτσα» είναι κοιλούμπες, οι άλλοι είναι φέτες, άσχετα αν είναι κοντοί, πιο γεμάτοι, ισχνοί, τουαρέγκ ή τι άλλο.

Τζόνι, έχεις όμως γάτα (ή εννοείς κάτι άλλο;;;) οπότε σε συγχωρώ για τον Στεφανίδη. Αν όμως δεν έχεις γάτα, δύσκολα τα βλέπω τα πράματα!

#16
Khan

Αλήθεια, τι κάνεις στην ελβετική εξοχή; Τα ξέρει αυτά το έτερον ήμινικ; ;Ρ

#17
Vrastaman

Έτερη διατύπωση: το εξάπακτο
> έξι + πάκτωσις (απ' όπου ετυμολογείται και η λέξη pack)

#18
Galadriel

Άκου ερώτηση ο χαν τώρα, σου λέει «λες να χώρισε, λες να είναι μόνη της, λες να γίνει σύντομα δικιά μου;» χαχαχαχαχαχ κράτα την αναπνοή σου να γίνεις μπλε :-P

ΥΓ ερώτηση προς τζονμπλακ επί του λήμματος - η λέξη χρησιμοποιείται πραγματικά ήδη, ή την λανσάρεις;

#19
iron

αχ κχαν, (αχ μες!!!), μαζί είμαστε ωρέ, μόνο που αυτός είναι πιο προσεκτικός και το γελαδοκούραδο το απέφυγε... δεν με έσωσε όμως από αυτό, μόνο γέλαγε. αν το ξανακάνει θα τον αφήσω μόνο με τις αρκούδες στο δάσος να χέζουν όλοι παρέα.

τρίβια, εδώ δεν έχει πια αρκούδες. Αλλά αυτά είναι για άλλο λήμμα, ξέχασα...

#20
Khan

Όχι, Μες μου, μετά από εσένα, η έννοια «σλανγκομούνα» έχει κλείσει για μένα. Την Ιρονίκ την βλέπω καθαρά ως υπήκοος προς βασίλισσα- Ρεγκίνα.

#21
Galadriel

#22
johnblack

@ Μες. Μα γράφω προτεινόμενη στην αρχή. Εγώ βέβαια το λέω καιρό, αλλά δεν έχω δει μέχρι στιγμής πολλούς άουτ δερ να συμμερίζονται τον ενθουσιασμό μου :(

Θα σε πω τώρα και πως μου ήρθε η ιδέα. Είχε πέσει στας χείρας μου πριν καιρό ένα τεύχος του Men's Health, ξέρεις, ένα απ' αυτά τα υβριδικού τύπου περιοδικά, μεταξύ κλασικής λαϊφσταλιάς (π.χ. νίτρο) και ειδικευμένου εντύπου για ταγμένους gym freaks. Πρόκειται για αθλιότητα, διότι όλα σχεδόν τα άρθρα είναι μεταφράσεις κάκιστες - σαν αυτές που κάνει το google - από αμερικάνικα περιοδικά. Φαινόμενο που παρατηρείται και σε γυναικεία π.χ. Πουτσοπόλιταν κλπ αλλά εκεί το συμμαζεύουν κάπως.

Έγραφε λοιπόν εκεί μέσα κάποιο μόγγολο μεταφραστής (εάν δε γίνεται αυτόματα με προγραμματάκι η μετάφραση, είπαμε): «και ποιος άνδρας δε θα ήθελε να έχει τα έξι πακέτα κοιλιακών; Ακριβώς όπως στο λέω. Εννοείται οτι φρίκαρα, μου ήρθε να πάρω τηλ. και να τους ξεχέσω... Μετά όμως λέω, κάτσε μαλάκα μου και σκέψου κάτι καλύτερο. Και ιδού.

ΥΓ. Θα το περάσουμε στις λεξιπλασίες ή στους νεολογισμούς; Δε το κατέχω καθολούλου το σχετικό θέμα.

#23
Galadriel

Πάλι κάποιος δεν έκανε την δουλειά του όπως έπρεπε βρε; Τί θα γίνει με σένα; Ξεκινάς την μέρα σου κάνοντας κριτική στον ήλιο που ξημέρωσε; Δηλαδή κοντεύεις να με ξεπεράσεις ένα πράμα! Μπα όσο κι αν πονάει πρέπει να το παραδεχτώ, μ' έχεις ξεπεράσει όπως όλους μας χαχαχαχαχ :P

#24
iron

όμως είχε δίκιο, μέα κούλπα, δεν είχα δει ότι ήταν και οι δύο κατηγορίες τσεκαρισμένες. Ο σεφ προτείνει λοιπόν νεολογισμό.

Τζονμαύρο, έχουν τύχει και χειρότερα σε μεταφράσεις (το έχω ξαναναφέρει νομίζω), έχουμε δει το the river's bank μεταφρασμένο ως «η τράπεζα του ποταμού», σε υποτιτλισμό ντοκιμαντέρ. υποκλίνεσαι, θαρρώ.

#25
Khan

au bord de l'eau

Και στα ξενικά δεν θα έπρεπε να μπει;

#26
Khan

Άκυρο, μ.Χ. προφήτης.

#27
iron

στα ξενικά όχι, αφού η λέξη είναι ελληνική, άσχετο αν είναι αγγλιά.

#28
Galadriel

Εγώ τις τσεκάρησα μωρέ Ιρον τις κατηγορίες, Εμφάνιση και Αθλητικά είχε. Ας σβήσουμε τα ξενικά λοιπόν. Τον τζονμπλακ στην επόμενη δόση που θα βρεθούμε θυμίστε μου να του κάνω κάτι που να πονάει (καμια κλωτσιά στο καλάμι είναι το μόνο που μπορώ να σκεφτώ αν είναι ντούκι) πλζ ****ακόμα και οι κατηγορίες που καταχωρεί τα λήμματά του είναι θέμα προς συζήτηση, έλεορ****

#29
johnblack

Μη γράφεις βρε τέτοια ωραία και θα μας παραξηγήσουνε :Ρ

#30
Khan

Έχω την ταπεινή γνώμη, ότι αν μια λέξη είναι απευθείας μετάφραση ξένου όρου κι όχι αυθόρμητη εξέλιξη της ελληνικής σλανγκ, θα έπρεπε να καταχωρίζεται ως ξενική, έστω κι αν οι λέξεις που χρησιμοποιούνται για την μετάφραση είναι ελληνικές. Νομίζω;

#31
iron

ξενική είναι όταν διατηρεί τα ξενικά της στοιχεία ή όταν μιμείται τέτοια. Πχ: γκέι είναι ξενική, πιτσιλισαμπίλιτυ είναι ξενική, εξαπάκετο δεν είναι, είναι κανονική ελληνική λέξη κι ας είναι μετάφραση ξένης.

Κανονικά θα έπρεπε να έχουμε κι άλλες κατηγορίες, ξένες λέξεις (οι αυτούσιες), ξενικά, τουρκικής ετυμολογίας, κόκ. Το λέω γιατί τελικά δεν μου πάει να κατηγοριοποιούμε ως ξενικές τις τούρκικης προέλευσης λέξεις ή εκφράσεις, γιατί όταν λέμε «στα ξένα» εννοούμε τα αγγλογαλλογαλλικογερμανικά, και όχι γλώσσες που επηρέασαν μέχρι σήμερα την δική μας (τούρκικα, ιταλιάνικα, σλάβικα, κλπ)

θα το θέσω πάραυτα το θέμα στο συμμοντουλέικο. έτσι κι αλλιώς τις κατηγορίες δεν τις έχουμε χτενίσει ακόμα, ούτε ολοκληρώσει. Θα.

#32
Khan

Κττμγ δεν υπάρχει λόγος να διαχωρίζονται τα τουρκικά απ' τις δυτικοευρωπαϊκές γλώσσες. Ένα κριτήριο είναι αν η λέξη έχει ενταχθεί στο ελληνικό κλιτικό σύστημα. Λ.χ. ο τσόγλανος, που έχει ενταχθεί μπορεί να μην καταχωρισθεί στις ξενικές. Το γιαβουκλού, αν δεν έχει ενταχθεί, θα μπορούσε να ενταχθεί κττμγ.

#33
Επισκέπτης

Μα την αλήθεια...μετά από τούτο το λήμμα τα εξάπακτα θα γίνουν όλη την οργή. Εμπρός στα Τζο Βάηντερ!

#34
Galadriel

Δεν κλείσανε αυτά;

#35
Επισκέπτης

Μεταφραστικό δάνειο. Θεωρούνται ξενικά.

#36
iron

η λέξη όμως θα μπορούσε να σημαίνει και άλλα πράματα, πχ ένα εξαπάκετο δέμα. Η χρήση της μόνο είναι μεταφραστικό δάνειο στην συγκεκριμένη περίπτωση, όχι η λέξη, άρα δεν μπαίνει στα ξενικά.

#37
electron

εξαπάκετη είναι και η συσκευασία της μπύρας

#38
patsis

Το λέει στον ορισμό:> Οι αγγλοσάξονες εμπνεύσθηκαν πιθανότατα τον όρο από τις συσκευασίες των έξι μπουκαλιών (μπίρας, κοακόλας, μεταλλικού νερού κλπ) που κυκλοφορούν στο εμπόριο

johnblack

#39
Khan

Εδώ ονομάζεται εξάμπιρο, αλλά μάλλον δεν λέγεται έτσι ευρύτερα.