Εκτός από το γνωστό και κυριολεκτικό καμάκι, (αυτό ντε που χρησιμοποιούν διάφοροι κακοί για να σκοτώνουν φάλαινες) και το ποιητικό (αυτό το ηλιακό του Ρίτσου με το οποίο η αθάνατη Ρωμιοσύνη καμακώνει τον εχθρό), υπάρχει και το ανά την υφήλιο διάσημο καμάκι του Έλληνος, το οποίο αποτελεί τρόπο εξεύρεσης γκόμενας διά της μεθόδου την-πέφτω-σε-όλες-κι-όποια-κάτσει.

Το καμάκι είναι παράγωγο προϊόν της τουριστικής ανάπτυξης που γνώρισε η χώρα μας τα τελευταία 30 περίπου χρόνια. Ανυποψίαστες τουρίστριες (όχι αναγκαστικά απ' αυτές τις διψασμένες του Τζιμάκου), οι οποίες έρχονταν στην Ελλάδα για τον ήλιο, τη θάλασσα, το ψάρι και την εξαιρετική μελιτζανοσαλάτα, βρίσκονταν ξαφνικά πλευρισμένες από τραγικό κατά τεκμήριο τυπάκι, το οποίο με ατάκες που διασώζονται μέχρι σήμερα μόνο ως ανέκδοτα και πενιχρές έως ανύπαρκτες γνώσεις ξένων γλωσσών προσπαθούσε να τις «καμακώσει», δλδ να τις καβατζώσει για πάρτη του και βέβαια να τις περτσινώσει.

Λόγω της σεξουαλικής ένδειας εκείνων των πέτρινων χρόνων, το καμάκι πολλές φορές, πιστό στην κυριολεκτική του αποστολή, χτυπούσε θηλυκά του γενικού τύπου όρκα ή Φάλαινα Άντερσον...

Υπό αυτή την έννοια, το καμάκι υπάρχει μεν ακόμα στα νησιά μας, αλλά όπως δεν υπάρχει πλέον ψάρι στη θάλασσα (κατά ομολογία των επαγγελματιών), έτσι και το άθλημα αυτό δεν έχει το αποτέλεσμα που είχε σε άλλες δεκαετίες. Λίγο ότι μας έμαθαν οι τουρίστριες, λίγο ότι πλέον (όπως θα δούμε και παρακάτω) τη βρίσκουν κι αλλιώς, έκοψε η μαγιονέζα.

Το καμάκι πλέον έχει αλλάξει επίπεδο και αφού διάγουμε την εποχή της πληροφορίας και ο δαιμόνιος Έλληνας δεν μπορούσε να μείνει πίσω, έχουμε διάφορες μορφές ηλεκτρoνικού καμακιού.

Ξεκίνησε με το chat. Εφαρμογές IRC (Internet Relay Chat) στους υπολογιστές, μέσω των οποίων το επίδοξο e-καμάκι (αν δεν είναι εντελώς e-tard) μπαίνει σε θεματικά «δωμάτια» και προσπαθεί να γνωρίσει γκομενάκια και να ρίξει κατά βάση κανέναν e-πούτσο και ΑΝ είναι μάγκας και τυχερός να γνωρίσει το προαναφερθέν γκομενάκι irl (in real life) και να πέσει και κανονικός πήδουλας.

Μετά ήρθε το φατσοβιβλίο που λέει κι ο θεάνθρωπος και το πράγμα έγινε πιο διαδραστικό, ιντεράκτιβ επί το ελληνικότερον. Φωτογραφίες, γκρουπς, ιστορίες, όλα για το ίδιο και γνωστό προαιώνιο λόγο: το Μουνί (κατά την θεωρία πάντα του μουνισμού).

Με την τρελή ανάπτυξη των κινητών, ένα ακόμη είδος e-καμακίου ευδοκιμεί πλέον: μέσω bluetooth. (σ.σ. δεν περιορίζεται μόνο στους φιλοκυβερνητικούς παράγοντες - απλή σύμπτωσις). Ανοίγουμε bluetooth και ψάχνουμε τι παίζει εδώ γύρω. Παρά την περιορισμένη εμβέλειά του, σε χώρους με πολύ κόσμο και χαζές γκόμενες που έχουν βάλει τ' όνομά τους ως όνομα συσκευής για τις ανάγκες του bluetooth, κάτι γίνεται.

1 - Κυριολεκτικό
- Ρε Μήτσο, πιάσε το καμάκι γιατί αυτό το γουφάρι θα μας γαμήσει μέχρι ν' ανέβει. Να 'σαι έτοιμος μόλις σου πω.
- Νταξ αφεντικό.

2 - Ποιητικό / Ηλιακό
... κι αντριεύει και θεριεύει και καμακώνει τον εχθρό με το καμάκι του Ήλιου

3 - Σλανγκικό
- Do you have weather for a coffee;
- Are you serious;!
- No, I'm Greek.

4 - Διάφορες καμακερές ατάκες (και δυστυχώς για τους επίδοξους γαμίκους οι αντ-ατάκες), όπου Α=άντρας και Γ=γυναίκα.

A: Eχουμε συναντηθεί κάπου εμείς;
Γ: Ναι, γι αυτό δεν πηγαίνω πια εκεί.

Α: Είναι αυτή η θέση κενή;
Γ: Ναι και αυτή που κάθομαι εγώ θα είναι επίσης κενή αν καθίσεις εδώ.

Α: Λοιπόν, θέλεις να έλθεις στο σπίτι μου;
Γ: Μμμμ, δεν ξέρω. Χωράνε δύο άνθρωποι κάτω από την ίδια πέτρα;

A: Σπίτι σου ή σπίτι μου;
Γ: Και στα δύο. Εσύ σπίτι σου και εγώ στο δικό μου.

Α: Θα ήθελα να σου τηλεφωνήσω. Ποιο είναι το τηλέφωνό σου;
Γ: Είναι στον κατάλογο.
Α: Ναι αλλά δεν ξέρω το όνομά σου.
Γ: Και αυτό είναι στον κατάλογο.

Α: Έλα λοιπόν, αφού για τον ίδιο λόγο ήρθαμε σε αυτό το μπαρ σήμερα.
Γ: Σωστά, ας βρούμε λοιπόν καμιά γκόμενα.

Α: Ξέρω πώς να σε ευχαριστήσω, μωρό μου.
Γ: Τότε ευχαρίστησε με, αφήνοντας με μόνη μου.

Α: Θέλω να σου δωρίσω τον εαυτό μου.
Γ: Συγγνώμη, αλλά δεν δέχομαι φτηνιάρικα δώρα.

Α: Μπορώ να μαντέψω ότι με θέλεις.
Γ: Ωωωωω, ναι, έχεις δίκιο. Σε θέλω φευγάτο.

Α: Αν σε δω ποτέ γυμνή, θα πεθάνω ευτυχισμένος.
Γ: Ναι αλλά αν σε δω ποτέ εγώ γυμνό, θα πεθάνω από τα γέλια.

Α: Το σώμα σου είναι σαν ιερός ναός για μένα.
Γ: Λυπάμαι αλλά δεν έχει λειτουργία σήμερα.

Α: Θα μπορούσα να σου δώσω τα πάντα.
Γ: Ωραία, ας ξεκινήσoυμε από τον τραπεζικό σου λογαριασμό!

Α: Θα μπορούσα να πάω ακόμη και στο τέλος του κόσμου για χάρη σου.
Γ: Ναι, αλλά θα μπορούσες να μείνεις εκεί για πάντα;

(από τη #1 πηγή άχρηστων πληροφοριών - το διαδίκτυο)

Το κυριολεκτικό (από acg, 08/10/08)

Σχετικό: θερμά συγχαρητήρια στον μπαμπά και στη μαμά...

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

#1
Vrastaman

Ωραίος, Στάνλεϋ!

#2
Vrastaman

A/S/L;

#3
acg

Βλεπω οτι καποιος εχει ξοδεψει κανα 2 ωρες παραπανω στο τσατ...;)

#4
Pirate Jenny

Αυτό δεν είναι από internet, έχουμε αυτόπτη: Κλασικά πασαρέλα σε νησί, κοπελάρα ντυμένη στα κόκκινα περνάει, και ελληνάρας πολλά βαρύς αναστενάζει, ή μάλλον μουγκρίζει και στηθοδέρνεται.

Α: Πωπωπωπω, παναγιά μου! Εσύ μωρό μου φωτιά στα κόκκινα κι εγώ ο πυροσβέστης!
Γ: Κι η μάνικα στον κώλο σου. Μαλάκα.

#5
Vrastaman

χεχε

#6
Galadriel

Αυτό που ποτέ δεν κατάλαβα είναι γιατί η κυρία στην οποία απευθύνεται η εκδήλωση ενδιαφέροντος, εφόσον δεν γουστάρει, πρέπει να απαντήσει με μια προσβλητική σαχλαμάρα. Δηλαδή οκ, πόσο καραγκιόζης πρέπει να είναι κάποιος για να πλησιάσει κάποια με την ατάκα Το σώμα σου είναι σαν ιερός ναός για μένα, αλλά είναι υποχρεωτικό να του απαντήσεις; Μάγκα τόνε κάνεις που λέει και ο Άκης στον Τάκη.

#7
vanias

Σωστός, αν και αλλοιώθηκε μέσα στα χρόνια η πλήρης εικόνα.Ίσως επειδή δεν μας πολυάρεσε. Δεν αναφέρεται κάπου η ζιγκολό πλευρά του κατ' επάγγελμα καμακιού που δεν εργαζόταν, δεν είχε περιουσιακά στοιχεία και προσπαθούσε να πιάσει μονίμως την καλή μέσω πλαγίων οδών. Το καμάκι τους γνώριζε και τους είχε δαγκώσει όλους στο χωριό-νησί που δραστηριοποιείτο. Στο εξωτερικό θα φόραγε παπιγιόν και κουστούμι, εδώ φόραγε μαγιό και σαγιονάρα. Περίμενε δε πως και πως το καλοκαίρι που θα φλόμωνε στο ψέμα την εκάστοτε τουρίστρια που θα 'πεφτε στην τρίαινά του (χρωστάω κάτι λεφτά και πούλησα το δαχτυλίδι του πατέρα μου για να πληρώσω αλλά αυτοί θέλουν κι άλλα κτλ) για να της πάρει ό,τι είχε ευχαρίστηση πουλώντας παράλληλα και έρωτα.Το ειδυλλιακό σκηνικό δίπλα στη θάλασσα, με φωτιά, πετσέτα, τρανζίστορ κτλ βοήθαγε αρκετά την τουρίστρια να συμπληρώσει τα κενά όσων δεν καταλάβαινε την ώρα που το καμάκι σκόρπιζε θειάφι για να κρατήσει μακριά τα φίδια που είχε ξαμολύσει.

Το χειμώνα, αν είχε πάει καλά η δουλειά το καλοκαίρι, μπορεί και να τον πέρναγε το καμάκι μας στη Σουηδία, στην Αμερική ή όπου αλλού, τα εισιτήρια πάντως θα τα είχε πληρώσει η τουρίστρια γιατί το καμάκι είχε μόλις ξεμείνει- μας τα φάγαν οι κακοί τα λεφτά αι λοβ γιου νταρλινγκ.. Επειδή ενδεχομένως οι ξένες δεν ήταν μαθημένες σε τόσο αναξιοπρεπή ψέμματα ή επειδή απλά τα χρήματα που ζητούσε το καμάκι δεν ήταν δα και σπουδαίο ποσό (καθότι το πρόβατο το κουρεύεις πολλάκις αλλά το γδέρνεις μόνο μία)για να το παίξεις μεσσίας, η δουλειά ικανοποιούσε και τα δύο μέρη χωρίς grudges και καμιά φορά κατέληγε και σε γάμο - όχι πάνω σε ιδιαίτερα στέρεες βάσεις...

#8
patsis

Ουαου vanias, καλή η ανάλυση. Ωραίος.

#9
soulto

γαμώ το λόουερ που' χεις πάρει!
... μον' σ' άρεσε η μπομπότα του κάτω μαχαλά