Συνδυασμός της νωχέλειας (αραλίκι) και του αφερίμ (ευχαρίστηση). Συνεπώς νωχελίμ είναι αυτός που όταν πάει για την φραπεδιά του κρατάει τραπέζι που έχει τουλάχιστον 3 καρέκλες γιατί θέλει μια για τον κώλο του, μια για το αριστερό χέρι και μια για το δεξί... Είναι μάλιστα τόση η σπαρίλα, που νομίζουν ότι βρίσκονται στον παράδεισο μαζί με τα σεραφείμ και τα χερουβείμ!!!! Τώρα στον παράδεισο πάνε παρέα: σεραφείμ-χερουβείμ-νωχελίμ!!!

Στο καφενείο εχθές μαζεύτηκαν φίλε μου όλα τα νωχελίμ και δεν έβρισκα παρέα να παίξω τάβλι... Μαζεύτηκαν οι σπαριλόμυγες και κόντεψα να σκάσω...

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

#1
GATZMAN

Ετς!
Καμιά σχέση με τον βιβλικό Ενώχ

#2
Hank

Και βέβαια απόγονος των Νωχελίμ είναι ο Ελληνάρας που κάθεται και δεν κάνει τίποτα, παρά μόνο βαυκαλίζεται για το μεγαλείο των προγόνων του!...

#3
pavleas

χωνελίμ!..

#4
Vrastaman

Έχω μια θεωρία και ζητώ χρηματοδότηση από το Ινστιτούτο Kavli για να την αναπτύξω: σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη, το νωχελίμ των νεοελλήνων δεν οφείλεται στα 400 χρόνια τουρκοκρατίας. Εμείς πάντα ήμασταν αραχτοί και έτσι, και μοιραίως «μπολιάσαμε» και τους Οθωμανούς με την σχόλη μας, οδηγώντας μια άλλοτε δυναμική και κάθε άλλο παρά τεμπέλικη αυτοκρατορία (που βρέθηκε και προ των πυλών της Βιέννης) στο απόλυτο ραχατλίκι, την παρακμή και την τελική πτώση!

#5
jesus

εγώ πάντως στα ντουζένια μου θέλω 4 καρέκλες. κ μία για τα πόδια. αμέ.

#6
vip

σωστός ο jesus! σσσωραίος!!!

#7
Hank

Βράστα, βάσιμη θεωρία. Θα συνηγορήσω για να πάρεις το Kavli!

#8
patsis

Μόλις άκουσα και το «ναφθαλίμ»...