Κατά την φροϋδική ανάλυση, τα 3 βασικά στάδια που, ως μικρά παιδιά, οφείλουμε να διανύσουμε με επιτυχία ώστε να ολοκληρωθεί το πολιτισμικό μας στάτους, είναι το στοματικό (τα πάντα περνάνε από την επαφή με το στόμα), το πρωκτικό (η ηλικία ελέγχου των σφιγκτήρων, δηλ. το κόψιμο της πάνας) και το γενετικό στάδιο. Αν κάτι μέσα μας δεν πάει καλά στις κρίσιμες αυτές στιγμές, τότε μπορεί να καθηλωθούμε σε κάποια από τα στάδια αυτά και να διαμορφώσουμε αντίστοιχο χαρακτήρα με νευρωσούλες και υστερίες κλπ. Αν καθηλωθούμε στο πρωκτικό στάδιο, γινόμαστε χαρακτήρες που θέλουν να τα ελέγχουν όλα στη ζωή τους και σε αυτή των άλλων. Η παρερμηνεία της ονομασίας «πρωκτικό στάδιο» μας κάνει και χαρακτηρίζουμε ως «πρωκτικό» τύπο ή πρωκτικάντζα τον σιχασιάρη, τον ψιλο-λουγκρίδη, τον υπερβολικό, τον φοβιτσιάρη (που του φεύγουν ή που φοβάται μην πονέσει), τον σπαστήρα κττ., μάλλον γιατί η λέξη μάς παραπέμπει σε μια διαφορετική κυριολεξία (πχ. ό,τι έχει γίνει και με τη λέξη «σπαστικός»). Το παράδοξο είναι πως δεν χρησιμοποιείται από τις Γιαλόμες αυτή η λέξη.

Για το εγκυκλοπαιδικόν του πράγματος, βλ. εδώ.

Πολύ μαλάκας ο Νικήτας. Πρωκτικάντζα ολκής. Μου θυμίζει τον πόντιο στην παρτούζα που έλεγε «Μισό λεπτό ρε παιδιά, να οργανωθούμε...»

βλ. και σφουγγοκωλάριος, τιτίζος, τιτίζης (θηλ. τιτίζα)

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

#1
Vrastaman

Άψογη! Εγώ χρησιμοποιούσα το 'πρωκτικά εγκρατής' (εκ του anal retentive) συνήθως πέφτει πιο βαρύ απ' οτι απαιτούν οι περιστάσεις! Υιοθετείται!

#2
iron

νά 'σαι καβλά!

#3
GATZMAN

Μπράβο ρε Αϊρον.Ενδιαφέρουσα οπτική!

#4
xalikoutis

καλά, το παράδειγμα τσούζει

#5
Galadriel

Καλό!!!

#6
Khan

Μη μου πεις, Μες, πως τώρα ανακάλυψες αυτό το λήμμα- σημείο αναφοράς στην βιβλιογραφία, που ο Βράστα τουλάστιχον έχει γαμηθεί να τσιτάρει!

#7
iron

καλά, τώρα λείπει διακοπές, μόλις πιστρέψει θα της τα σούρω ένα χεράκι, τσκ τσκ τσκ...