Πρέπει να πιστέψουμε σε έναν κόσμο έξω από την δική μας αντίληψη. Πρέπει να πιστέψουμε ότι οι ανθρώπινες πράξεις διατηρούν το νόημά τους, ακόμα κι όταν δεν τις θυμόμαστε. Πρέπει να πιστέψουμε ότι ο κόσμος συνεχίζει να υπάρχει, ακόμα και όταν κλείνουμε τα μάτια.
.....................................................................................................................................

Όλα αυτά που υπάρχουν γύρω μας, η οθόνη του υπολογιστή, οι τοίχοι, οι δρόμοι, η γόπα που καίει ακόμα στην άσφαλτο, το κόκκινο μηχανάκι που σταμάτησε και άφησε τη συνοδηγό με αντάλλαγμα ένα φιλί, τα δέντρα που άνθισαν, όλα αυτά, με τις λεπτομέρειές τους, τα χρώματά τους, τους ήχους τους, τις διαπλοκές τους και μέσα σ’ αυτά κι εμείς, με τις χίλιες σκέψεις μας, τα συναισθήματά μας, όλον μας τον κόσμο που αλλάζει κάθε στιγμή μέσα στον κόσμο που αλλάζει κάθε στιγμή, όλα αυτά θα πεθάνουν μόλις σκοτεινιάσει η μέρα ή μόλις σκοτεινιάσει η μνήμη μας γιατί θα χαθούν και θα είναι σαν να μην υπήρξαν ποτέ. Κι εμείς μαζί μ’ αυτά, δεν γλιτώνουμε, εμείς, ο Γιώργος, ο Μανώλης, η Όλγα της 11ης Απριλίου και της οκτώ, οκτώ και κάτι το σούρουπο, κι ένας νέος εαυτός μας θα πάρει τη θέση μας σε μία ώρα, σε δυο λεπτά, τώρα και τώρα και τώρα ξανά. Και ποιος ξέρει αν όλοι αυτοί οι διαδοχικοί εαυτοί μας που στέκονται μπροστά στην οθόνη και γράφουν και διαβάζουν ο καθένας με τη σειρά του στον υπολογιστή, ποιος ξέρει αν όλοι αυτοί είναι το ίδιο πρόσωπο ή αυτό το ένα πρόσωπο δεν υπάρχει και δεν υπήρξε ποτέ.

Το σκοτάδι είναι ο πρωταρχικός μας φόβος: ο φόβος της ακατανόητης και αδυσώπητης απώλειας. Και η νύχτα, για το απαράλλαχτο πανάρχαιο κομμάτι της φύσης μας, είναι η κυριαρχία του σκότους.

Όσο όμως η απειλή της νύχτας πέφτει στις πόλεις και τους δρόμους μας, εμείς γραπωνόμαστε από τη ζωή με πείσμα. Κι εκεί βρίσκουμε και τους άλλους ανθρώπους. Και γελώντας θυμωμένα, πυρετικά ή γαλήνια στα μούτρα μιας νύχτας που μπορεί να μην ξημερώσει ποτέ, συναντιόμαστε γύρω από τραπέζια, πάνω από ποτηράκια κρασί, μέσα σε πλήθη ή σε μικρές παρέες, γνωριζόμαστε, ερωτευόμαστε, πονάμε και γιατρευόμαστε.

Μα η νύχτα δεν πιστεύει στην αυγή, και το σκοτάδι παίρνει από εμάς ομήρους, μας κλέβει μνήμες-κομμάτια του εαυτού μας και τα σκορπίζει στη λήθη. Εμείς της συντρίβουμε την κεφαλή και αυτή μας δαγκώνει την φτέρνα. Και τότε, όλα αυτά που ζήσαμε και χάσαμε τα παίρνει η νύχτα.

Υ.Γ. Κι όχι αυταπάτες προπαντός: Ακόμα και όταν διασώσουμε τις αναμνήσεις μας, δεν είναι καθόλου σίγουρο αν οι αναμνήσεις αυτές είναι κάτι που έχουμε ή κάτι που έχουμε πια χάσει. Η νύχτα κερδίζει διαφορετικά: κρατά την πραγματικότητα και μας αφήνει την αόριστη γοητεία της στη μνήμη μας.

Και σ' αυτήν την περίπτωση, το πήρε η νύχτα.
.....................................................................................................................................

© εν μέρει, σε ορισμό και παράδειγμα:

Christopher Nolan, Memento
Γιώργος Σεφέρης, Η Στέρνα
Αγία Γραφή, Γένεσις
Μανώλης Αναγνωστάκης, Επίλογος
Χρήστος Θηβαίος, Καλή σου νύχτα
Κ.Π. Καβάφης, Καισαρίων
Τάκης Σιμώτας, Νίκος Παπάζογλου, Κανείς εδώ δεν τραγουδά
Σωκράτης Μάλαμας, Τίποτα δε χάθηκε

- Τι κάνεις εκεί ρε με το κρασί;
- Ξέρεις πως μ' αρέσει αυτό το τραγούδι... «Θυμήθηκα που πίναμε σε τούτο το τραπέζι...» Τι λες να γίνονται όλες οι στιγμές που περνάν και χάνονται; Ζούνε μέσα μας; Πεθαίνουν; Σβήνουν για πάντα; Βγάζω νόημα ή γυαλίζει το μάτι μου;
- Και τα δύο... Ποιες στιγμές;
- Τόσο είχε ο μήνας και τότε, αλλά ξημέρωνε Σάββατο, όχι Κυριακή. Της μιλούσα, μου μιλούσε, ακούγαμε την μπάντα των παιδιών από την Τούμπα, τα θυμάσαι τα παιδιά; Μετά πιο κοντά, μετά το φιλί. Κι ύστερα πέρασαν χρόνια, Σαλονίκες, Αθήνες, τηλέφωνα, σαββατοκύριακα, εκδρομές. Και μετά χώρια. Άλλα τόσα χρόνια. Κι από όλα αυτά, στο τέλος βρέθηκα με μισό κουτί αντικείμενα που δεν μου μιλάνε, δε λένε τίποτα. Γι' αυτό σε ρωτάω, που πήγαν οι στιγμές που ζήσαμε;
- Τις πήρε η νύχτα, αδερφέ, τις πήρε η νύχτα...
- ...
- Δεν μου είπες, τι έκανες με το κρασί;
- Όποτε παίζει αυτό το τραγούδι και βρεθώ να τα πίνω πάνω σε χωματένιο πάτωμα, ρίχνω ζούλα λίγο κρασί καταγής.
- Αυτό δεν το κάνουν για τους νεκρούς; Η δικιά σου δεν πέθανε πια. Μην το παρατραβάς!
- Ναι, έχεις δίκιο... Άκου τι έβαλε: «Τίποτα δε χάθηκε ποτέ από κανέναν»...

(από Mr. Cadmus, 11/02/12)"Eternal Sunshine of the Spotless Mind" (2004). (από patsis, 15/12/13)

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

Ετυμολογία και διαφορετική σημασία στον άλλο ορισμό.

  1. Θετικά: Η πολύ καλή κατάσταση στην οποία βρίσκεται ένα αντικείμενο, όταν δεν έχει φθαρεί από το χρόνο και την χρήση, όταν είναι αχρησιμοποίητο εντελώς, «με τα σελοφάν του» (πρβλ. το τούλι της μπομπονιέρας). Συνήθως αφορά μηχάνημα, αυτοκίνητο, μοτοσυκλέτα, δευτερευόντως καταστάσεις και ανθρώπους (βλ. παράδειγμα 1γ).

  2. Αρνητικά: Το αλλοπρόσαλλο άτομο ή κατάσταση, το απαράδεκτο από διάφορες απόψεις. Βλ. παιδί κουφέτο. Συχνά μπαίνει μετά το ουσιαστικό που προσδιορίζει, στο ίδιο στυλ με τις εκφράσεις συνεννόηση κλαρίνο, παιδί-βιολί, παιδί-κουμπί κλπ.

  3. Υπάρχει μία αναφορά που εξισώνει σημασιολογικά το κουφέτο με την καραμέλα (παρ. 3).

1α. Από εδώ:

Αδερφέ μου @psychotheotheo ο κανόνας λέει το έξής: όσο δεν πειράζεις μία βέσπα τόσο δεν σε πειράζει κι αυτή... οπότε μην έχεις άγχος αφού όπως λες, θέλεις «παπουδίστικη αισθιτική» τότε διάλεξε μία με πρώτο (ίσως και μόνο...) κριτήριο να μην βγάζει ντουμάνια καπνό ακόμα και στο ρελαντί... Αν το μοτεράκι δουλεύει αξιοπρεπώς τότε ούτε πολλά καύσιμα θα θέλει ούτε πολλά πάρε-δώσε με συνεργεία θα έχει και το κυριότερο... δεν θα μπαίνει στο μάτι κανενός αν δεν είναι και σε κατάσταση «κουφέτο».

1β. Από εδώ:

Πηγα λοιπον σε ενα μαγαζι με ανταλλακτικα για «γρηγορους», πηρα μια τσιπα μαυρη αλουμινενια, την εκοψα στη μορφη της μασκας και την εδεσα με μικρα tier-up («γραβατες» κατα το ηλεκτρολογικοτερον) απο τη μεσα μερια. Κουφετο το εργαλειο και ησυχος ο οδηγος, συνισταται ανεπιφυλακτα σε ολους τους συναδελφους, sorentistas ή μη.

1γ. Από εδώ:

Μια άλλη γνωστή μου μια ζωή και αυτή παχουλή κτλ, με ζωή, γκομενο κτλ, έχασε 20 κιλά σε 2 χρόνια και τώρα έχει γίνει κουφέτο.
Θέλω να πω πως όσοι παχουλοί-ές τη ψάχνουν να αδυνατίσουν δεν είναι άνθρωποι με χαμηλή αυτοεκτίμηση, προσωπικότητα κτλ. Ούτε είναι μαλακία να ασχολείσαι με την υγεία σου.

2α. Από εδώ (sic):

re ilithie teleiomene panivlaka auta pou grafeis einai edelos asxeta me to thema kolozwo !!!
poso vlamenos borei na eisai; kathese kai grafeis ti mousiki akous apo ta 7 sou kai nomizeis oti mas niazei; kai apo pou k ws pou eimai fasistas; epeidh den exeis ti na peis; den exeis ti na peis epeidh eisai toublo ...
ti koufeto eisai esu re mlk parata to...

2β. Από εδώ (sic):

Episis epeidi den sou apantaga oute egw oute alloi 2-3 , anoiges 4-5 fores parathiro se mia mera , ekei p eixes na miliseis 1 xrono mexri p epsaxna poios eisai stin arxi kai argotera mou thimisan poio koufeto eisai ; Apla epeidi efages porta apo tin arxi to pezeis ultras for life .. sovarepsou re kseftilistike tipe !

  1. Από εδώ:

όσον αφορά το video, συγκράτησε την λέξη κλειδί στην αρχή που σωστά ακούγεται...«δήθεν αναρχικοί». Αυτό το επίθετο , το έχουμε συζητήσει και σε άλλο μήνυμα και νομίζω οτι συμφωνούμε όλοι , πως η λέξη «αναρχικός» έχει γίνει «κουφέτο» απο πολλούς που εν ελλείψη άλλης ικανότερης λέξης , γίνεται εκτενή χρήση της , για να χαρακτηρίσουν επεισόδια.

Από www.off-road.gr. (από patsis, 02/09/10)Στο 1.11. (από Khan, 19/01/12)

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

Έρχεται μια στιγμή που η μοίρα εκδικείται, οι παραβάτες και οι αμελείς τιμωρούνται, τα λάθη τέλος πάντων πληρώνονται, ενίοτε ακριβά.

Ειδικά αυτά που κάναμε γνωρίζοντας πολύ καλά ότι δεν έπρεπε. Μπορεί από τεμπελιά, μπορεί προς ικανοποίηση μιας στιγμιαίας παρόρμησης ή, απλώς, της παρτάρας μας, νομίζοντας ότι θα αποφύγουμε τις συνέπειές τους.

Ο χρόνος όμως περνάει κι επέρχεται δικαιοσύνη. Ή κάτι τέτοιο.

Οι "μαλακίες" συνήθως δεν αναφέρονται σε σοβαρά εγκλήματα ή τραγωδίες. Θα είναι παραπτώματα που ο ομιλών μπορεί να φανταστεί τον εαυτό του να δοκιμάζει, έστω και σε πολύ θεωρητικές καταστάσεις, χωρίς βέβαια αυτό να είναι απόλυτο.

Υπάρχει και η μορφή «οι μαλακίες πληρώνονται σ’ αυτήν την ζωή, οι αμαρτίες στην επόμενη». Αυτή η φράση νομίζω είναι λίγο διαφορετική, με αυτόν τον διαχωρισμό που κάνει: Από τη μια μεριά είναι τα λάθη που κάνουμε και μας κλέβουν κάτι από τη ζωή μας, π.χ. μια επένδυση στον εαυτό μας που δεν κάναμε ή μια κακή επένδυση σε άλλους, που πήγε στράφι, μια σχέση που χαλάσαμε, το πρόσωπό μας στην κοινωνία που δεν διαφυλάξαμε. Από την άλλη είναι οι ηθικές μας παραβάσεις, αυτές που θα κριθούν μετά από Τώρα, πέρα από Εδώ, όταν και αν.

  1. Από εδώ: Καλημέρα γμτμμ… Τι ήθελα να το μετακινήσω μόνος μου ολόκληρο ενυδρείο; Οι μαλακίες πληρώνονται.

  2. Από εδώ: Προχθές βράδυ, λοιπόν, το Mini σκάει με το πλευρό πάνω σε παρακείμενο δένδρο (ακριβώς στην κολόνα της πόρτας του οδηγού)... Αποτέλεσμα: α) Ο νεαρός (μπαγλαμάς) και η (κατά τα άλλα "περήφανη") γκόμενά του, τραυματίες, διακομίζονται άρον- άρον με νοσοκομειακό στο νοσοκομείο. β) Το (ολοκαίνουργιο και ακριβό) Mini: Πάμε γι' άλλα... Ηθικόν δίδαγμα: Οι μ.....ες πληρώνονται και δη ακριβά...

  3. Από εδώ: T paidi xa8hke adika k esu ka8ese k les pws oi malakies plhrwnontai? Gia se parakalw sevasou kapoia pragmata. Mporei na mn t hksera t paidi alla panw ap’ ola na eisai k ligo an8rwpos.. An sunevaine se enan diko s an8rwpo auto 8a eleges? Pws etrexe h otidhpote allo?

  4. Από εδώ: oi malakies plhrwnontai akriva. edw kostisan th zwh. opoios thn eixe dei h akousei na leei oti den yparxei ios hiv, 8a eixe vgei apo ta rouxa tou. elpizw na mhn kostisoun th zwh se kapoio allo vlaka pou ephreasthke apo tis malakies ths pou ths kostisan th zwh.

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε

Έκφραση που σκοπό έχει να αντικρούσει ή να ξορκίσει οποιονδήποτε άνθρωπο ή κατάσταση στρέφεται επιθετικά και με θρασύτητα εναντίον μας. «Γορίλας» μπορεί να σημαίνει είτε λαμόγιο, είτε γυναίκα-Πατσάνγκας που κάνει κίνηση προς το μέρος μας (αντίστοιχα, σε άντρα, ένας παιδοβούβαλος με διάθεση για καμάκι), είτε μεθόδευση-μπινιά που υπονομεύει τα κεκτημένα μας δικαιώματα, οτιδήποτε τελοσπάντων θεωρούμε ότι πρέπει κανονικά και με τον νόμο να τηρείται ελεγχόμενο για την ασφάλειά μας πίσω από τα σίδερα ενός κλουβιού, κυριολεκτικά (ως φυλακή) ή μεταφορικά (ως καταδίκη στην αγαμία ίσως;).

Προέρχεται από μια ατραξιόν του ποιοτικού μετα-μεταπολιτευτικού ελληνικού πανηγυριού, τον θρυλικό γορίλα. Ο γορίλας ήταν μια μούφα sci-fi παράσταση στην οποία παρουσιαζόταν ένας άνθρωπος κλεισμένος σε κλουβί, βυσματωμένος με καλώδια που και καλά τον μεταμόρφωναν σε άγριο γορίλα. Η όλη υπερπαραγωγή έκανε χρήση της τελευταίας λέξης της lo-fi τεχνολογίας 8mm προτζεκτόρων για να προβάλουν την εικόνα της μεταμόρφωσης του πρωταγωνιστή σε ωρυόμενο γορίλα. Το σχετικό ποιηματάκι που φώναζε από τα μικρόφωνα το αφεντικό-μουεζίνης καλούσε τον κόσμο τραγουδιστά: «Γορίλα, γορίλα, γορίλα! Πίσω γορίλα! Άτιμο παιδί! Θα μου κλείσεις το τσαντίρι!»

Για τις ηλικίες κάτω από οκτώ, το θέαμα ήταν αρκετά τρομακτικό, για τις υπόλοιπες ήταν τρομακτικά ηλίθιο.

[σ.ς. Ακολουθώ την απλουστευμένη γραφή της λέξης με ένα λ]

Βλ. και για μαλάκες ψάχνεις;

  1. - Αντιλαμβάνομαι ότι κλείσατε πρώτη θέση, αλλά αν δείτε στα ψιλά γράμματα...
    - Αμάν! Για πε...
    - Αγοράσατε την οψιόν πρώτης θέσης, σε περίπτωση που υπήρχαν ακυρώσεις και...
    - Πίσω γορίλα! Καλά ναυτιλιακή έχετε ή κωλοχανείο εδώ πέρα; Τζάμπα τόσα ευρώ δηλαδή;
    - Λυπάμαι κύριε...
    - Στ' αρχίδια μου κύριε!

  2. - Όχι ρε πούστη, κι εδώ με βρήκε ο μπόγος;
    - Για χάρη σου κανόνισε και ήρθε στο πάρτυ, την εορτάζουσα ούτε που την ξέρει. Σήμερα θα σου την πέσει, στάνταρ.
    - Πίσω γορίλα! Μόνο πρόσεξέ με να μην πιω τεκίλες απόψε...

  3. - Η υπερβολική βοήθεια προς τον πολίτη δημιουργεί τεμπελιά και απάθεια...
    - Πίσω γορίλα, θα μας πεις ότι φταίει κι ο πολίτης για το χάλι του ΕΣΥ και του ΙΚΑ τώρα!
    Από εδώ (διασκευή).

έλα στον γορίλα! (από MXΣ, 18/12/09)Οι φεμινίστριες καλλιτέχνιδες Guerilla Girls (από Khan, 15/09/10)

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

Για εξοπλισμό, μηχανές, οχήματα κλπ, ακόμα και έμψυχο σύνολο, εμφανίζω διαχρονικά βλάβη σε κάποιο συγκεκριμένο εξάρτημα, κάποιο μέρος ή λειτουργία του συνόλου εμφανίζει στατιστικά συχνότερες και σοβαρότερες βλάβες από τα υπόλοιπα, ή απλά υστερεί σχετικά με αυτά ή τον ανταγωνισμό.

  1. Από εδώ: Γενικά οι γερμανοί έχουν το όνομα άλλα όχι τη χάρη (μόνη εξαίρεση η Πόρσε, και η Μερσεντές μέχρι τη δεκαετία 90). Κορεάτες και Ιαπωνες είναι οι πιο αξιόπιστοι και στους κορεάτες δεν το ακριβοπληρώνεις (όπως στη δεκαετία του 80 στους Ιάπωνες που προσπαθούσαν ακόμη να καθιερωθούν). Ιταλοί είναι αρκετά αξιόπιστοι και φθηνοί αλλα γενικά όλοι οι ευρωπαίοι πονάνε στα ηλεκτρονικά κυρίως.

  2. Από εδώ: Μήπως, όμως, ο Ολυμπιακός έπρεπε να κτυπήσει ακριβώς εκεί, ανάμεσα στα σέντερ μπακ της Ντόρτμουντ; Αφού εκεί πονάει η γερμανική ομάδα, στα μετόπισθεν, γιατί δεν πέφτουν πάνω τους τόσο ο Μιραλάς, όσο και ο Τζιμπούρ, για να τους υποχρεώσουν σε κάποιο λάθος;

  3. Από εδώ: Θα έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε τι ακριβώς θα κάνουν στο θέμα της κατανάλωσης πόρων, ένα σημείο στο οποίο "πονάει" διαχρονικά ο Firefox.

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

Συνώνυμο του τσαμπουκά, και με τις δυο χρήσεις (δες τον ορισμό). Φοριέται πολύ σε οπαδικά περιβάλλοντα.

Ο άνθρωπος που τσαμπουκαλεύεται, που ρέπει στους καυγάδες ή, διαφορετικά, αυτός που χρησιμοποιεί την διπλωματία του καουμπόυ, ξεκινάμε με ντου κι άμα μας βγει, μας βγήκε. Με πιο θετική αξιολόγηση, αυτός που δεν κωλώνει να διεκδικήσει κάτι απέναντι στον οποιονδήποτε κι ας είναι ισχυρότερος, με δυναμισμό, με τσαγανό, με ψυχή που του βγαίνει εκεί που πρέπει, το μαγκάκι, το παλικαράκι το σωστό, μ' αρχίδια (κι ας μιλάμε για γκόμενα).

Τσαμπούκια είναι και οι καταστάσεις με τσαμπουκάδες, με επιθετική αντιπαράθεση, με ανταλλαγές απειλών χρήσης βίας ή βία.

Ούτε σαμπούκα, ούτε τσιμπούκι, μη μπερδεύεσαι.

  1. Από εδώ:

Στη δική μας ομάδα αντίστοιχα, άμπαλος αμπλαούμπλας που επέζησε χρόνια, κυρίως γιατί έγλυφε Σώκρατες και Διοίκηση και πουλούσε Γαυροφροσύνη στην Έξέδρα ήταν ο Αμανατίδης. Αλλά αυτόν δεν θα τον μπουκέτωνα όχι μόνο γιατί προσπάθησε με τις φτωχές του δυνατότητες να ανταπεξέλθει όπως-όπως στα αγωνιστικά του καθήκοντα, αλλά και γιατί δεν το έπαιξε γατόνι και τσαμπούκι στους φιλάθλους όπως ο Γκούμας.

  1. Από εδώ:

Οι πρόεδροι «τσαμπούκια» απολύουν προπονητές με το έτσι θέλω και τα αποτελέσματα τα βρίσκουν μπροστά τους.

  1. Από εδώ:

Ότι και καλά από τη γυναίκα έχουν προέλθει όλα τα άσχημα, από την Εύα και μετά. Τσαμπούκι μεγάλο όμως η Κας, βασιλιάς-ξεβασιλιάς, σιγά μην κώλωνε, σκέφτεται «τι λες ρε μάστορα» και του πετάει «και εκ γυναικός τα κρείττω», δηλαδή «από τη γυναίκα έχουν προέλθει και όλα τα καλά» όπερ εστί μεθερμηνευόμενον «αν δεν υπήρχε η Παναγία, ρε κακομοίρη, πώς θα ερχόταν στον κόσμο ο Χριστός, θα φύτρωνε;»

  1. Από εδώ:

δεν αφηνεις τις προβλεψεις και να ερθεις;
αντε ξεκουνααααα,καφεδακι θα πιουμε ,να γνωριστουμε,να μιλησουμε... απλα ομορφα και ησυχα,χωρις αγριαδες και τσαμπούκια
ασπρο μπλουζακι φορα μονο

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε

Βορειοελλαδίτικος όρος για την μικρή ψησταριά (την μεταλλική κατασκευή, όχι το μαγαζί ταβέρνα-εστιατόριο). Έχει χώρο για τα κάρβουνα και από πάνω σχάρα για να ψήνονται τα κρεατικά, τα καλαμπόκια, τα κάστανα.

Ενδεχομένως ηχοποίητη λέξη. Το βικιλεξικό υποστηρίζει εδώ, χωρίς να επεκτείνεται, τουρκική ετυμολογία. Ο Τριανταφυλλίδης προτείνει εδώ ιταλική.

  1. - Τα κρέατα πού θα τα ψήσουμε;
    - Λίγα-λίγα ρε συ, στη φουφού. Ό,τι γίνεται το βάζουμε στο πιάτο!
    - Σωραίος!

  2. Από το τραγούδι «Να βάλω τα μεταξωτά», Γιάννης Τσατσόπουλος, Σωκράτης Μάλαμας:

[...]
Να βάλω τα μεταξωτά και να φυσάει
στα εργοστάσια μπροστά και στα σκουπίδια πλάι
να μπερδευτώ με τους εργάτες
να πω τον πόνο μου στις γάτες
και στη φουφού του καστανά
στάχτη να γίνεις σατανά
[...]

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε

Ο "βομβητής όπισθεν", ο μηχανισμός των οχημάτων ο οποίος παράγει δυνατούς και υψίσυχνους διακοπτόμενους ήχους όταν το όχημα κινείται με την όπισθεν, ήχους που θυμίζουν τα τζιτζίκια της φύσης. Τα ηλεκτρικά αυτά "τζιτζίκια" (ο πληθυντικός νομίζω είναι συχνότερος), τοποθετούνται σε οχήματα δύσκολου χειρισμού, όπως τα φορτηγά, ή και σε μικρότερα οχήματα, όπως τα κλαρκ, τα οποία πάντως κινούνται σε χώρους με πεζούς εργαζομένους (βιομηχανίες κλπ) προς αποφυγή ατυχημάτων.

Η συγκεκριμένη σημασία του λήμματος είναι αρκετά συναφής με αυτήν του ορισμού του PUNKELISD.

  1. - Εντάξει, πες ο οδηγός δεν τον είδε, αυτός πώς και δεν το πήρε χαμπάρι, ολόκληρο φορτηγό; Με πέντε πήγαινε, δεν έτρεχε.
    - Ξέρω κι εγώ; Πάντως η νταλίκα τζιτζίκια δεν είχε. Τώρα αν είχε φασαρία στο εργοτάξιο, αν κουβαλούσε κι αυτός κανένα μαδέρι και δεν έβλεπε, δεν ξέρω.
    - Προφ δεν του έκανε κανείς κουμάντο;
    - Όχι. Ρε σου λέω, άγιο είχε ο θείος, το φορτηγό το σταμάτησε ένας άλλος που έτυχε να κοιτάει και έκανε σινιάλο στον φορτηγατζή. Εντωμεταξύ τον είχε ρίξει κάτω, τον είχε περάσει με το λασπωτήρα και οι ρόδες τον φτάσανε στους δέκα πόντους.
  2. Από εδώ: GRADE A": MADE IN AUSTRIA. ΒΟΜΒΗΤΗΣ - ΤΖΙΤΖΙΚΙ 12V - 24V.

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

παθαίνω + όνομα προσώπου

Απρόσμενα παρουσιάζω συμπεριφορά ή απόψεις παραπλήσιες με κάποιου άλλου ανθρώπου, ιδίως όταν αυτό αξιολογείται αρνητικά από τον ομιλούντα.

Με αυτήν την αδόκιμη σύνταξη εξισώνουμε κάποιον άνθρωπο (π.χ. ένα δημόσιο πρόσωπο) με ασθένεια ή πάθηση και αναγνωρίζουμε τα συμπτώματά της σε κάποιον άλλο, με μια μεγάλη δόση ειρωνείας και κριτικής. Το πρόσωπο-πάθηση πρέπει να έχει κάποια έντονα χαρακτηριστικά ώστε να είναι σαφές τι αποδίδουμε στο πρόσωπο που θέλουμε να ειρωνευθούμε.

  1. Από εδώ:
    Μεσα σε 6 μήνες Ο Δραγασάκης έπαθε σημιτη. Ο Φίλης έπαθε Πάγκαλο. Ο Τσίπρας έπαθε ΓΑΠ.
    ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ!?!?!!?

  2. Από εδώ:
    What the fuck? Ο Θηβαίος έπαθε Τζήμερο;

  3. Από εδώ:
    Ο Σύμβουλος του Μπαρόζο έπαθε ‘Τσίπρα’

Προϋπήρχε και η πιο κλασική έκφραση παθαίνω + όνομα προσώπου με κατάληξη -ίτιδα, με την κατάληξη να παραπέμπει σε φλεγμονές, παθήσεις, ασθένειες κλπ όπως γαστρεντερίτιδα, σκωληκοειδίτιδα, αρθρίτιδα.

Από εδώ:
Θα κόλλησε τζημερίτιδα. Γεμίσαμε ντίβες πια. Ας φάνε καμιά snickers.

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

Έτσι ακριβώς, όχι «σε τι φάση» ή «για τι φάση», ούτε «σε φάση».

Γενική πασπαρτού ερώτηση, διατυπώνεται προς αναζήτηση πληροφοριών από το συνομιλητή. Ο αρχικός ομιλητής ξέρει ότι δεν αρθρώνει σαφή ερώτηση και, συνεπώς, οι απαντήσεις που θα λάβει ίσως να είναι ξεκάρφωτες, αλλά από κάπου πρέπει να ξεκινήσει η έρευνά του.

Σε αυτήν την τόσο ελλειπτική πρόταση, η πιο πεζή ερμηνεία είναι να εννοείται, ως πλήρης πρόταση, η «τι φάση είναι (αυτή)», ή εναλλακτικά, «για τι φάση πρόκειται» (παράδειγμα 1). Προτείνω, ωστόσο, και την ενδιαφέρουσα εκδοχή το ουσιαστικό «φάση» να χρησιμοποιείται στη θέση του ρήματος «παίζει» (παρ. 2).

Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται μάλλον για νεολογισμό. Προσωπικά το έχω ακούσει μόνο τα τελευταία 3-4 χρόνια.

  1. Από εδώ:
    Το r5 τι φάση; λέτε ότι τραβήχτηκε με κάμερα από cinema αλλά τέλεια στημένη και ρυθμισμένη ή με κάποιο «hack» τρόπο έγινε αντιγραφή απτό δωμάτιο με τον προβολέα σε ψηφιακό μέσο;

  2. Από εδώ:
    Ερωτηση... Η sim στο 1020 ειναι κανονικου μεγεθους ή παιρνει μικροτερες sim κτλ..; Κατι διαβαζω οτι δινεις σε καταστημα να σου «κοψουν» την sim.. Τι φαση;

Βλ. και στα παραδείγματα των ορισμών για τα λήμματα πιστόλι και say hello to my little friend.

(από Khan, 17/03/15)

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία