Ατάκα από την τηλεοπτική σειρά των αρχών της δεκαετίας του 1990 «Οι Απαράδεκτοι», βλ. βιντεάκι.

Λέγεται από την πρωταγωνίστρια Δήμητρα (Δήμητρα Παπαδοπούλου) στον συμπρωταγωνιστή της Γιάννη (Γιάννη Μπέζο) στο επεισόδιο «Καλλιστεία 92», όταν ο δεύτερος εκπαιδεύει την πρώτη στο στυλ «λαϊκιά, χαμηλοβλεπούσα, σεμνή», μήπως και διακριθεί στα καλλιστεία «Λυκαβήττεια 92».

Η σειρά υπήρξε ιδιαιτέρως επιτυχημένη, με ενθουσιώδες κοινό και πολλές ατάκες της επιβίωσαν μέχρι σήμερα, είκοσι χρόνια μετά (βλ. τι έγινε ρε παιδιά, η Παπαρήγα η καλή κλπ).

Στην συγκεκριμένη, η εκφραστική υπερβολή και η επιτηδευμένη και άρα ανειλικρινής σεμνότητα, έμειναν χαρακτηριστικά ενσωματωμένες στην έκφραση για να επικοινωνήσουν ένα μικτό μήνυμα: ότι κάποιος διατυμπανίζει πως είναι σεμνός και ταπεινός ώστε να υφαρπάξει τα οφέλη και από τις δυο στάσεις (παράδειγμα 4).

Αν κάποιος το λέει για τον εαυτό του, είτε απλώς παίζει με μια προφανώς πλαστή εικόνα ταπεινοφροσύνης (παρ. 1), είτε τονίζει με ειρωνεία και έμφαση ότι τα λεγόμενά του είναι σωστά σε βαθμό που και τα προσχήματα ακόμα μετά βίας χρειάζεται να τηρηθούν (παρ. 2).

Από το Δημόσιο Πρόχειρο (xalikoutis).

  1. Από εδώ:

Οι μόνες εκδηλώσεις λατρείας που ζω είναι από τα μέλη του καπή, όταν κυκλοφορώ στην πόλη που δουλεύω, κι αυτό γιατί θέλουν να τους γράψω για τον γιατρό ή κάτι εξίσου πεζό. Υποκύπτω για να συντηρώ την λατρεία. Κατά τα’άλλα περνάω αδιάφορη σαν ένα ταπεινό χαμομηλάκι, γιατί ποια είμαι εγώ, μήπως είμαι κάποια;

  1. Από εδώ:

Θέλω να σας παραθ(χ)έσω ένα περιστατικό απο τη δουλειά μου, για να δείτε τι ζω σε καθημερινή βάση
Λαμβάνω πριν απο λίγο ένα φαξ, επαναλαμβάνω ΛΑΜΒΑΝΩ ένα φαξ, το οποίο ήταν κατάμαυρο. Ερχεται ο πωλητής (ο οποίος έχει πτυχίο ΤΕΙ) και είναι η εικόνα της εταιρίας και μου λέει «Ρε τους πόντιους χαλάσανε όλο το μελάνι τους».
Εχμμμμ, το δικό μας χάλασαν, λέω εγώ η ταπεινή και καταφρονεμένη γραμματεύς.
«Οχι ρε, αφού αυτοί μας το έστειλαν»
......................
Ε, τι να επιμείνω; Ποιά είμαι εγώ, μήπως είμαι κάποια;

  1. Από εδώ:

Ποια είμαι εγώ για να κρίνω, μήπως είμαι κάποια;
Όσο για το άλλο, θυμάμαι πώς σε αποκάλεσε αλλά δεν το λέω χάριν της διατήρησης του υψηλού επιπέδου το μπλογκ μου.

  1. Από εδώ:

Θα σας εξηγήσω εγώ τι συμβαίνει με τη φίλτατη λαχ... Αρχίζει η εξόντωση των εχθρών. Λοιπόν... Έχει Σελήνη στον Λέοντα, δηλαδή ψώνιο εκ φύσεως. Στην ουσία θέλει να βγει και να πει ΕΙΜΑΙ ΘΕΑ, ΛΑΤΡΕΨΤΕ ΜΕ! Έρχεται όμως η αιγοκερουδροχοίλα, και της λέει μη, δεν είναι σωστό, τι θα πει ο κόσμος, και αρχίζει τα σεμνότυφα και τα ταπεινά, τα μήπως είμαι κάποια και τέτοια... Με μισεί λοιπόν γιατί ποθεί διακαώς να κάνει αυτό που κάνω κι εγώ, χαχα!

Απαράδεκτοι. Γιάννης Μπέζος, Δήμητρα Παπαδόπουλου. (από patsis, 28/06/11)

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

Δεν μιλάμε για την εταιρεία Μικρομαλάκιον και τα παράθυρά της, αλλά για το πεουλίνι που είναι μικρό και μαλακό και ωσεκτουτού δεν κάνει καλά την δουλειά του. Νταξ, σεφερλιά, αλλά λέγεται.

Πάσα: Νακοβία.

- Είναι κρίμα να τραβά τέτοιο κορμί ο Microsoft, πρέπει να έρθει από μας η κοπέλα, να δει λίγη χαρά στα σκέλια της.

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

Τζέφρι αποκαλούν ειρωνικά τον Γιώργο Παπανδρέου πολλοί Ελληνάρες πολιτικοί του αντίπαλοι. Περνούν έτσι το υποβολιμαίο μήνυμα ότι δεν είναι βέρος Έλληνας αλλά, στην καλύτερη περίπτωση, αμερικανάκι.

Όπως προκύπτει από τα επίσημα αρχεία της πολιτείας Minnesota (βλ. μύδι 1), ο Γιωργάκης πολιτογραφήθηκε ως George Jeffrey Papandreou το 1952. Σύμφωνα δε με εξακριβωμένες πληροφορίες, όταν το πληροφορήθηκε ο επονομαζόμενος και «γέρος της δημοκρατίας» παππούς του, χτύπησε οργισμένος την γροθιά του στο γραφείο εξαπολύοντας μύδρους κατά του Andreas: «τι Τζέφρι και μαλακίες, να βαπτιστεί Γεώργιος τώρα!»

Και έτσι, ο μικρός Τζέφρι βαφτίστηκε Γ.Α.Π. στα 7 του.

- (σ)τις προετοιμασίες της οικογένειας του Α. Παπανδρέου για τη μετεγκατάστασή της στην Ελλάδα το 1960 αναφέρεται ότι ήδη από το 1959, με πρωτοβουλία του παππού τους Γεωργίου Παπανδρέου, τα τέσσερα παιδιά είχαν βαπτισθεί ορθόδοξοι χριστιανοί: «Ο Γιώργος, που μέχρι τότε τον φώναζαν Τζέφρι, πήρε και επισήμως το όνομα του παππού του» γράφει ο Γ. Λακόπουλος. Τον Γιώργο λοιπόν τον έλεγαν Τζέφρι προτού γίνει Γιώργος...
(Το ΒΗΜΑ)

- Τζέφρι Παπανδρέου, 2009: «Το ΔΝΤ δεν φέρνει αποτελέσματα»!
(εδώ)

- Ο ΤΖΕΦΡΥ ΞΗΛΩΣΕ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΜΕΓΑΡΟ!
(...προς τα δεξιά)

- ΤΑ…ΠΑΤΡΙΑ ΕΔΑΦΗ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ Ο ΤΖΕΦΡΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ...
(...λίγο πιο αριστερά από τον Καλιγούλα)

- Ce fou de Papandréou nous sort son référendum. C’est parce qu’il est dépressif, ça sert à rien de lui taper dessus. Il est déjà à terre. Knockout!
(Sarko, ici)

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

  1. Η εκφώνηση της λέξης ποιότητα από τον Κώστα Σημίτη

  2. Η λέξη χρησιμοποιήθηκε από ορκισμένους εχθρούς του τέως πρωθυπουργού για να αναφερθούν απαξιωτικά στο στυλ του και την πολιτική του. Ενίοτε η λέξη προσωποποιήθηκε, “Ο κύριος Πχοιότητα”, για αναφορά στο πρόσωπο του τέως πρωθυπουργού είτε από επικριτές τους είτε από οπαδούς του με αίσθηση χιούμορ.

  3. Στην μετά Σημίτη εποχή η λέξη χρησιμοποιείται ως προσδιορισμός, με ποικίλες και και πολλές φορές αντίθετες έννοιες, σχετιζόμενος με την τέχνη. Σε γενικές γραμμές η λέξη χρησιμοποιείται για να εκφράσει αποδοχή ή αποδοκιμασία ενός έργου τέχνης ή μιας καλλιτεχνικής αντίληψης. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στο γεγονός ότι η χρήση της είναι αυθαίρετη και η απόδοση θετικής ή αρνητικής έννοιας στον προσδιορισμό εξαρτάται από την σχολή καλλιτεχνικής αντίληψης του χρήστη της λέξης και από την άποψή του για το έργο τέχνης ή σχολή αναφοράς.

α) Σε πολλές περιπτώσεις η λέξη χρησιμοποιείται για να αποδοκιμάσει τέχνη η οποία είναι κατ' εξοχήν καταναλωτική ή απλά χαμηλής αισθητικής (με βάση την αποδοχή της καλλιτεχνικής ελίτ).

β) Σε κάποιες περιπτώσεις η λέξη χρησιμοποιείται για να επιδοκιμάσει καλλιτεχνικά έργα τα οποία παρότι είναι υψηλής αισθητικής, σε σχέση φυσικά με τις προτιμήσεις του σχολιαστή τους, δεν τυγχάνουν ευρείας αποδοχής καθώς οι δημιουργοί τους δεν ανήκουν στο “γενικά αποδεκτό” στερέωμα της τέχνης και δεν τυγχάνουν ευνοϊκής κριτικής από τα μίντια.

γ) Σε μια “διεστραμμένη” μορφή, η λέξη χρησιμοποιείται για να εκφράσει αποδοκιμασία τέχνης η οποία, παρά το γεγονός ότι αντικειμενικά είναι υψηλής αισθητικής, δεν τυγχάνει αποδοχής από τον σχολιαστή της, που, ουσιαστικά, προτιμά μία μορφή υπο-κουλτούρας η οποία δεν «είναι γενικά αποδεκτή από το ευρύ καλλιτεχνικό κοινό.

δ) Άλλες φορές τέλος χρησιμοποιείται απλά ως υποκατάστατο της λέξης »ποιότητα«.

  1. Ο όρος απαντά και ως πχιόττα, ενσωματώνει δηλαδή και το φαινόμενο του φαγώματος μιας συλλαβής. Πιθανότατα δε, το πχιόττα να ήταν η εκφώνηση του πχοιότητα από τον Κώστα Σημίτη σε περιπτώσεις που ήταν ιδιαίτερα κουρασμένος.
  1. Δεν υπάρχει γραπτό παράδειγμα.

  2. Βγαίνει και ο Σημίτης και έχει το θράσος να μιλάει για αναπτυξιακή πολιτική! Ναι την ξέρουμε την άχρηστη πολιτική του. Σκέτη πχοιότητα!

... Οι λόγοι για τους οποίους έκανε στροφή ο κύριος Πχοιότητα ίσως να μην είναι ολοφάνεροι...
(blogspot.com)

  1. α) - Πού πήγες χθες βράδυ τελικά;
    - Σ' ένα undergound σκυλάδικο στην Εθνική (οδό Αθηνών-Λαμίας)
    - Μουσική πχοιότητα βλέπω!

β)
... Kαι λίγη πχοιότητα, διότι τα 'χω πάρει με τις “ποιοτικές” αηδίες που βλέπω τριγύρω μου...
(blogspot.com)

γ)
... κλασική μουσική! καλή η πχοιότητα, αλλά εδώ (link) δε παίζεται ο Μελάς! γεια σου μανα Σαλονίκη ...
(twitter.com)

δ)
... Καλέ, εγώ δεν σχολίασα την πχοιότητα (αρνητικά ή θετικά). Απλώς έχει τύχει να δουλέψω μια φορά ένα κείμενο που ήταν η βιογραφία του. Κι έλεγε αυτά ακριβώς που έγραψα. Και με εντυπωσίασε. Αυτά ... (blogspot.com)

Σταρόβας "έχω πάθει πχοιότητα" (από Khan, 05/01/13)

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

Λέξη, περιπαικτική, που περιγράφει καλές κοπέλες από κακές οικογένειες, ή κακές κοπέλες από καλές οικογένειες, ή τέλος πάντων οποιουδήποτε συνδυασμού, οι οποίες, όπως αφήνει να εννοηθεί το λήμμα, απλά είτε κερατώνουν τον σύντροφο τους, είτε γενικά την πλέκουν την κάλτσα του φαντάρου.

Παράφραση του ονόματος της ηρωίδος του γνωστού μυθιστορήματος της Λιλής Ζωγράφου, «Η αγάπη άργησε μια μέρα», που διασκευάστηκε σε σήριαλ για την ελληνική τηλεόραση το 1997 (δηλαδή Ερατώ την λέγανε αν δεν είναι obvious).

Χρησιμοποιείται και για άλλα πρόσωπα με άλλα ονόματα φυσικά, εκτός της Ερατούς.

Δεν ξέρω γιατί μου θύμισε και την φράση «πολύ καλό κορίτσι» που λέγαμε παλιά, βάζοντας ταυτόχρονα την γλώσσα μας στο μέσα μέρος του μάγουλου μας, μιμούμενοι ξέρετε τι. Δοκιμάστε το…

- Καλό κορίτσι η Αφροξυλάνθη, ε; Τυχερός, ο φίλος μας ο Γιαννάκης ο Μυλωνάς.
- Kαλά δεν λες τίποτε, και η Κερατώ τον άνδρα της με τους πραματευτάδες.

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

Η κλασική μέθοδος κάλυψης / απόκρυψης φαλακρών περιοχών μακραίνοντας τα πλαϊνά υπαρκτά μαλλιά και κολλώντας τα με διάφορους τρόπους κατά πλάτος της κεφαλής ώστε να βρουν τα μαλλιά της άλλης πλευράς.

Ο Σπύρος σε λίγο θα ξεκινήσει την αλεφάντεια...

και στις καβλύτερες οικογένειες (από xalikoutis, 26/09/08)έλα, λίγα λόγια, λέμε! (από BuBis, 25/06/09)

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

Από το χαμηλ. μπαταρ., δηλαδή χαμηλή μπαταρία, ε, κι επειδή μοιάζει με αράβικο, όποιον μένει συνεχώς από μπαταρία τον φωνάζουν Άραβα.

  1. -Εκεί που μιλούσαμε ξαφνικά τίποτα! Λες να μου το 'κλεισε στα μούτρα;
    -Άντε ρε τον Άραβα, πάλι θα του 'πεσε! (η μπαταρία, μην πάει ο νους σας στο κακό!)

  2. -Πολύ Άραβας το άτομο! Δεν σταυρώνει μέρα χωρίς να φορτίσει το κινητό... Εξαρτημένος παιδί μου!

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία