Αναφερόμεθα στην εκνευριστικότατη τάση ορισμένων να εκφέρουν το ονοματεπώνυμο τοπικών παραγόντων (π.χ. νταβάδων τση νύχτας ή λαϊκιστών τση πολιτικής) με το άρθρο «ο» πριν από το επώνυμο.

Ίσως επειδή προσδίδει ένα ζενεσεκουά κύρους δίκην του γαλατικού de *ή του τευτονικού ***von***· ή και (κουραδο)μαγκιάς ακόμα, *ο Μπάμπης ο Σουγιάς ένα πράμα.

Ο τύπος αυτός χρησιμοποιείται επίσης για νέιμ ντρόπινγκ (βλ. θεατράνθρωπος), αλλά και εσκεμμένα φορ τεχ λουλζ.

  1. Στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιάνη του Μπαρουφάκη θα μιλήσει ο πρόεδρος του τΣΥΡΙΖΑ, ο Ανδρέας ο Τσίπρας...

  2. Το δικό του κόμμα ετοιμάζει ο Γιώργος ο Τράγκας...

3.
Ο Μάνος o Βουλαρίνος γεννήθηκε, πήγε σχολείο, πήγε για λίγο στην Πάντειο αλλά βαρέθηκε, έπιασε δουλειά, πήγε στρατό, συνέχισε να δουλεύει, έκανε μια εκπομπή στην τηλεόραση...

4.
Η Τζένιφερ η Λόρενς έχει βυζιά!

(από Khan, 09/09/14)

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

Τονισμένο οριστικό άρθρο (ό, ή, τό) που λειτουργεί επιτατικά ως προς το όνομα που ακολουθεί:

Μαλάκα, φάε γκομενάκι που σκάει απ' απέναντι!...
— Όοοο... Τό γκομενάκι...

Όταν το άρθρο τονίζεται, δίνεται έμφαση στο ότι πρόκειται, ακριβώς, για οριστικό άρθρο: όταν μιλάμε για τό γκομενάκι, δε μιλάμε για όποιο κι' όποιο γκομενάκι, ούτε καν για το συγκεκριμένο γκομενάκι για το οποίο έτυχε να μιλάμε τις προάλλες, όχι: εδώ μιλάμε για το ένα και μοναδικό γκομενάκι, για το γκομενάκι του γκομενακιού, ώ γκομενάκι ένα πράμα.

Το τονισμένο οριστικό άρθρο αντικαθιστά λοιπόν τη χρήση επιθέτου (κατά κανόνα σε υπερθετικό βαθμό) που θα προσδιόριζε επιτατικά το όνομα. Ταυτόσημη είναι η έκφραση (όνομα) με (το πρώτο γράμμα) κεφαλαίο, πιχί

— Μαλάκα, φάε γκομενάκι που σκάει απ' απέναντι!...
— Φσσσς... Γκόμενα με τζί κεφαλαίο....

Ορθογραφικά

Η χρήση τόνου για την απόδοση αυτού του φαινομένου ξεπερνά τη σχολική ορθογραφία, αποτελώντας έκφανση του λεγόμενου δυναμικού τονισμού (γράφε τόνο εκεί που τονίζεις μιλώντας).

Ως γνωστόν, στο καθεστώς της κρατικής, σχολικής ορθογραφίας –που για πολλούς λόγους εφαρμόζεται παραδοσιακά και σε μη κρατικά περιβάλλοντα, όπως καληώρα στο μη κυβερνητικό αυτό σάιτ–, ο τονισμός των μονοσύλλαβων, εκτός από κάποια ερωτηματικά, απαγορεύεται. Για να αποδώσει κανείς ένα τονισμένο οριστικό στα πλαίσια αυτής, αναγκάζεται να καταφύγει σε τυπογραφική έμφαση, συχνά οφθαλμορρυπαντική.

Έτσι, η φράση «όχι απλά ''μαλάκας'', ό μαλάκας», μπορεί να γραφτεί:

  • όχι απλά «μαλάκας», Ο μαλάκας,
  • όχι απλά «μαλάκας», ο μαλάκας,
  • όχι απλά «μαλάκας», ο μαλάκας,
  • με συνδυασμούς: όχι απλά «μαλάκας», Ο μαλάκας,
  • ή και αλλιώς –ο αγαπητός Γκάτζ ας πούμε θα 'γραφε «όχι απλά ''μαλάκας'', ο... μαλάκας».

Λίγες πίπες: αργκό και έμφαση

Πλάι στα λοιπά στοιχεία της αργκό, που αναμένουν κατελπίδαν προσδιορισμό, τα οποία τη διαφοροποιούν από την τυπική γλώσσα –αν και εδώ όχι τόσο από την καθομιλουμένη– μπορούμε να αναγνωρίσουμε την αυξημένη ανοχή στην έμφαση.

Όπως και στην περίπτωση της ασάφειας, φαίνεται ότι η λειτουργία της έμφασης και της επίτασης, σε αντίθεση με την τυπική γλώσσα, περνάει πολλές φορές στο χάρντγουερ της γλώσσας, δηλαδή στη γραμματική και τη σύνταξη, με έναν ευρέως παγιωμένο, και άρα καθόλου αντχόκ τρόπο.

Στην καθομιλουμένη και την αργκό έχει κανείς, μεταξύ άλλων, τα εξής στη διάθεσή του:

Η εμφάνιση και παγίωση τέτοιων συντακτικών μηχανισμών που δηλώνουν έμφαση οπωσδήποτε σχετίζονται και με το φαινόμενο της απώλειας σημασιολογικού φορτίου στην αργκό (βλέπε σχόλια τζόνι μπλάκ στο τζαστ): φαίνεται πως στον ομιλητή της αργκό, προκειμένου να διατυπώσει μία κρίση ως θετική ή αρνητική, δεν αρκούν τα τυπικά γραμματικά εργαλεία (όπως για παράδειγμα οι βαθμοί των επιθέτων ή η χρήση προσδιοριστικών επιρρημάτων), αλλά είναι αισθητή η ανάγκη για ακόμη πειστικότερη διατύπωση, η οποία πολλές φορές οδηγεί αναπόφευκτα στην παραβίαση των τυπικών γραμματικών κανόνων.

Ακολουθεί πενιχρή άγρα παραδειγμάτων απ' το διαδίκτυο (δύσκολο το συγκεκριμένο γκουγκλάρισμα, αν βρεθούν καναδυό ακόμα παραδειγματάκια θα μπουν στην πορεία).

1α. υπαρχει περιπτωση να ανεβασει καποιος καμια ταινια και της Sharon Pink, μιλαμε η μουναρα γκομενα. (από το μπουρδέλα κομ)

1β. την ινδοβρετανη carmel moore απο την athens erotica 2009 ηθελα να σκισω αλλα εμεινα στα χουφτωματα και στις φωτο -μιλαμε η μουναρα (από το ιερόδουλες κομ)

  1. ΦΑΣΙΣΤΑΣ = Ο ΜΑΛΑΚΑΣ!(ΟΧΙ ΑΠΛΩΣ ΜΑΛΑΚΑΣ) (σελίδα στο φέισμπουκ)

  2. Βράδυ με το Μ.Σεφερλή! ΤΟ γέλιο (βίντεο στο γιουτιούμπ

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

Ο Ακατανόμαστος ο Γνωστός.

Λέγεται και «ακατονόμαστος».

Νουνός: Τζ. Πανούσης.

  1. Λέξη που χρησιμοποιείται για να περιγράψει α) Τον Ακατανόμαστο που έκανε ασφαλιστικά μέτρα (μπορεί και % χιλιόμετρα) στον Τζίμη Πανούση διότι τον κατηγόρησε δημοσίως για τις % γεμάτες φιλανθρωπία συναυλίες στις οποίες συμμετείχε αφιλοκερδώς (δλδ. % έπαιρνε χοντρά λεφτά χωρίς να το θέλει) καθώς και για αλλειμένη από % πάνω καυστική σάτιρα εις βάρος του.

    β) (κλπ) εδώ

  2. Διάβασα τα παραπάνω και ειλικρινά ανναρρωτήθηκα πότε ο Τζιμάκος έκανε τέχνη και θέλει να μιλάει γι' αυτήν. Το'80 με το «και γω σ' αγαπώ .....» ή το '90 με το αντιδραστικό και άγονο πέσιμο στον 'ακατανόμαστο« μονο και μονο για να περιαυτολογήση, στα media, και να αυτοδιαφημιστεί »υπογείως« (από μπλογκ)

(από ironick, 20/11/10)

Βλέπε και νταλάρας.

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία

Η τουαλέτα. Υπονοεί χέσιμο, αλλά με την κυριολεκτική έννοια.

- Να σου πω ρε κάτι.
- Άσε, με πετυχαίνεις σε άσχημη στιγμή, πάω στο μέρος και μου λες μετά.
- Εφημερίδα θες;
- Ελπίζω να τελειώσω γρήγορα.

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία