Ας φανταστούμε μια καυτή πατάτα που πέφτει στα χέρια μας. Τσουρουφλιζόμαστε. Δεν μπορούμε να την κρατήσουμε, με αποτέλεσμα να θέλουμε να την πετάξουμε από πάνω μας. Να την τζάσουμε βρε αδερφέ. Μακριά απ' τον κώλο μας κι ας είναι πέντε πόντοι.

Όταν μιλάμε για καυτή πατάτα, μιλάμε για ένα θέμα ακανθώδες, για ένα θέμα, για το οποίο, όποιος είναι υποψήφιος, για να το αναλάβει, ως γριά πουτάνα, που φροντίζει να αποφύγει τις κακοτοπιές, θέλει να το αποφύγει, για να μην κάνει την πατατιά της ζωής του. Όποιος, δε, το έχει αναλάβει, θέλει να το πασάρει μια ώρα αρχύτερα. Το θέμα μοιάζει με καυτή πατάτα. Πατάτα που ζεματάει. Γιατί όμως;

Γιατί μπορεί να ισχύει κάποια, ή κάποιες, από τις παρακάτω παραμέτρους:
- το θέμα είναι περίπλοκο.
- οι προϋποθέσεις αίσιας κατάληξης είναι ανύπαρκτες, ή ελάχιστες. - οι απαιτήσεις για τη διευθέτηση της κατάστασης είναι τεράστιες.
- οι συνέπειες από την προσπάθεια διευθέτησης, μπορεί να είναι καταστρεπτικές για τον υπεύθυνο, χειρισμού της υπόθεσης.

  1. Ο Καραμανλής έχει δύο λύσεις: α. Να συνεχίσει να κυβερνά παίρνοντας στις πλάτες του τη χώρα για να την βγάλει από την κρίση. β. Να πάει σε εκλογές δίνοντας την καυτή πατάτα στον Γιωργάκη και να περιμένει του χρόνου με αφορμή τις εκλογές του Προέδρου να ξαναπάρει την Πρωθυπουργία. Στην δεύτερη περίπτωση δεν ξέρω κατά πόσο θα μπορέσει να κρατήσει το κόμα ή θα το πάρει η Ντόρα.
    Δες

  2. Η (εντελώς προσωπική) άποψή μου είναι πως “μας πιάσανε με τα χέρια στο μέλι” τ’ αφεντικά και προσπαθήσαμε να “λύσουμε” το θέμα με τον συνήθη νεοελληνικό κουτοπόνηρο τρόπο:
    - Πέτα όσο πιο μακριά γίνεται την καυτή πατάτα!
    Και φυσικά κάηκαν τα χέρια μας, αλλά γλυτώσαμε με “ψιλοεγκαύματα” Ένα τράβηγμα αυτιού και γελάκια από τους “συμμάχους”, ένα άγριο βλέμμα από τους “γείτονες” και την αίσθηση “ουφ τη γλυτώσαμε παρά τρίχα” στο σπιτάκι μας.
    Δες

(από GATZMAN, 12/05/09)

Έχεις καλύτερο ορισμό; Πρόσθεσέ τον!

Δημοσιεύτηκε
Τελευταία επεξεργασία