#1
donmhtsos

στο Σουργούνι

Ἀπὸ τὸ τούρκικο sürgün: ἐξορία ἐδῶ

#2
donmhtsos

στο Παστρικός, η παστρικιά

Ὑπάρχει παστρικιὰ

#3
donmhtsos

στο Γρουμπούλι

#4
donmhtsos

στο Γκάτζιους

Δὲς καὶ Γκατζολία

#5
donmhtsos

στο δείχνω αντίχειρα

Μὲ ποιὰ κατεύθυνση; Πρὸς τὰ πάνω ἤ πρὸς τὰ κάτω; :-)

#6
donmhtsos

στο από τα Λιντλ

#7
donmhtsos

στο βαγιολίζω

Ἡ ἀπάντησητοῦ Νίκου Σαραντάκου σὲ σχετικὸ σχόλιό μου δίνει τὴν ἀρχικὴ ἐτυμολογία τῆς λέξης:

"Σχολ.166. Bajula η τροφός, στα λατινικά, εξού και η βάγια" ἐδῶ

Ἤ στὸ πιὸ σεμνὸ μπερδεύω τὴν Ἕλενα μὲ τὴ Μάρθα.

#9
donmhtsos

στο στρομπόλια

Καμιὰ σχέση μὲ τὸ Στρόμπολι

#10
donmhtsos

στο Ταληροντούς

Τὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ ἐδῶ

#11
donmhtsos

στο Ταληροντούς

Τὸ σχετικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ταινία "Λατέρνα, φτώχεια καὶ φιλότιμο"

ΠΕΤΡΑΚΗΣ: Μαέστρο. Διάλλειμα 5 δραχμές... 5 λεπτά ήθελα να πω.

ΠΑΥΛΑΡΑΣ: Γιατί;

ΠΕΤΡΑΚΗΣ: Αρχίζει η ταληροθεραπεία.

ΠΑΥΛΑΡΑΣ: Δεν το κατάλαβα;

ΠΕΤΡΑΚΗΣ: Το ταληροντούζ που λέγαμε!

(του αδειάζει την κανάτα στο κεφάλι)

ΠΑΥΛΑΡΑΣ: Αμάν, αδελφέ μου, δροσά που πήρα! Δροσά που πήρα, αδελφάκι μου!

Τροποποιήθηκε από τη Σ.Ο. :
Διορθώκαμενε κατόπιν αιτημάτου.
#12
donmhtsos

στο γιατρέ μου

Δὲν μοῦ ἀρέσει νὰ μπαίνω σὲ ἀντιπαραθέσεις, ἀλλὰ νομίζω πὼς πρέπει νὰ ξεκαθαρίσουμε ὁρισμένα πράγματα. Κατ' ἀρχὰς δὲν ἔχω κανένα πρόβλημα μὲ τὴν καταγωγὴ ἤ τὴν ἡλικία μου. Ἄν εἶχα δὲν θὰ τὰ κοινοποιοῦσα. Αὐτὸ ποὺ μ'ενδιαφέρει εἶναι νὰ ἐκφράζουμε τὴ γνώμη μας ἐλεύθερα, ἀλλὰ χωρὶς χαρακτηρισμοὺς ποὺ μπορεῖ νὰ δημιουργήσουν προστριβὲς μεταξύ μας. Ὅταν κάποιος χαρακτηρίζει τὰ γραφόμενα κάποιου ἄλλου βλακωδέστατα, ἐμμέσως πλὴν σαφῶς, ποὺ λέμε κι ἐμεῖς οἱ πολὺ ἡλικιωμένοι :-), χαρακτηρίζουμε καὶ τὸν γράφοντα.

Στὴν οὐσία τώρα. Ἡ ἔκφραση γιατρὲ μου, ὅπως τὴν παρουσιάζει ὁ acg ἔχει σαφῶς χιουμοριστικὸ ἤ καὶ εἰρωνικὸ χαρακτήρα, ὅπως καὶ τὰ σχόλιά του ποὺ ἀφοροῦν τὴν "ἀνωτερότητα" τοῦ ἱατρικοῦ ἐπαγγέλματος. Στὸ ἴδιο πνεῦμα εἶναι καὶ τὰ σχόλια τῶν ἄλλων σχολιαστῶν. Ὁ μοναδικὸς ποὺ τὰ πῆρε "τοῖς μετρητοῖς" εἶναι ὁ dimitris_ntourtas. Ἴσως ἔχει διαφορετικὴ αἴσθηση τοῦ χιοῦμορ.

Αὐτὰ καὶ δὲν θὰ ἐπανέλθω στὸ θέμα.

#13
donmhtsos

στο γιατρέ μου

Δὲν βρίσκω τὶποτα τὸ προσβλητικὸ καὶ τὸ βλακῶδες στὸ λῆμμα. Οὔτε καὶ ὅλοι ὅσοι τὸ σχολίασαν, πλὴν τοῦ dimitris_ntourtas. Ἀπεναντίας βρίσκω προσβλητικὰ ὅσα γράφει ὁ ἴδιος τόσο γιὰ τὸν λημματογράφο (*μοιάζει να το έγραψε καμιά γιαγιά από χωριό*), ὅσο καὶ πιὸ γενικὰ (*Η προσφώνηση ''γιατρέ'' λεγόταν πολύ παλιά στις φτωχές ελληνικές γειτονιές όταν ο οικογενειακός γιατρός ήταν ο μόνος επιστήμονας που τα ανθρωπάκια ήξεραν. Επίσης καμιά φορά όταν λέμε κάποιον γιατρό εννοούμε κάποιον μαλάκα, ίσως επειδή παλιά οι γιατροί ήταν σκιτζήδες και ξέκαναν κόσμο.*)

#14
donmhtsos

στο Αυγολέμονος

Ὡραῖος!

#15
donmhtsos

στο τυφλό

Φίλε, εὐχαριστῶ πολὺ γιὰ τὴν ἀφιέρωση.

Τὸ λῆμμα, ὅπως πάντα, ἐξαιρετικὸ καὶ ἄκρως κατατοπιστικὸ γιὰ μουσικοὺς καὶ μὴ.

#16
donmhtsos

στο καριόλα

Τό 'χω διαβάσει κάπου στὸν Τσιφόρο ὅπου κάποια κυρία διώχνει ἔτσι τὸν σπιτωμένο:

"Ἔξω ἀπὸ τὴν καργιόλα μου!"

Θυμάμαι τὴ δεκαετία τοῦ '50 στὰ Θερμιὰ ἔνα κρεββάτι μὲ οὐρανὸ ποὺ εἶχαν οἱ γείτονες καὶ τό 'λεγαν ἔτσι. Πόσο τὸ ζήλευα!

#17
donmhtsos

στο κάνει τζιζ

Θαυμάσιο! Καὶ τὸ τοὺρκικο φαρσί τὸ πᾶμε!

#18
donmhtsos

στο ψυχοχάρτι

Ἐξαιρετικό.

Μὲ τὴν εὐκαιρία ἔνα τραγούδι γιὰ τὸν λήσταρχο Θωμὰ Γκαντάρα

Γκαντάρας

#19
donmhtsos

στο ανανίναμου

**Νὰ ζήσει*** τὸ κτῆνος! (ποὺ ξαναζωντανεύει τὸ σλανγκρ)

*ζήτω

*ἀπὸ τὸν τίτλο τῆς παλιᾶς γαλλικῆς ταινίας ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΤΟ ΚΤΗΝΟΣ (QUE LA BETE MEURT)*

#20
donmhtsos

στο στον πρώτο λύκο

Ἔχω διαβάσει ἤ ἀκούσει σὲ κάποιο ἔργο τοῦ Τσιφόρου:

"Εἶναι στὸν πρῶτο λύκο γιὰ διπλοβράχιολο."

Κττμγ σημαίνει εἶναι στὸ στόχαστρο, κινδυνεύει ἄμεσα.

#21
donmhtsos

στο καλτανκανάτι

Ἐξαιρετικὸ! (ἔστω καὶ καθηστερημένα).

#22
donmhtsos

στο μπορδόχα

Ἐτυμολογικὰ φαίνεται νὰ περιέχει μιὰ πορδὴ, ἀλλὰ καὶ μιὰ μπούρδα στὸ παράδειγμα:

"μαζεψου μωρη μπουρδοχα"

@ Khan (#19) Μοῦ θύμισες κάτι ποὺ μοῦ διηγήθηκε φιλικὸ μου ἑλληνοιταλικὸ ζευγάρι. Τὸν πρῶτο καιρὸ οἱ συμπεθέρες θεωροῦσαν ἡ μιὰ τὴν ἄλλη "ἐξώλης καὶ προώλης" ἐπειδὴ εἶχαν ἀκούσει, ἡ μὲν ἑλληνίδα τὴν συμπεθέρα της νὰ λέει "che puzza!" (προφέρεται:κὲ πούτσα=τὶ βρόμα!), ἡ δὲ ἰταλίδα ἀντίστοιχα τὴν συμπεθέρα της νὰ ρωτάει "ποῦ νὰ κάτσω;" (cazzo, ὡς γνωστὸν, στά ἰταλικὰ εἶναι ἡ πούτσα)

#25
donmhtsos

στο σαλούβαρδος

Νόστιμος καὶ φτηνὸς. Ὅσοι δὲν ξέρουν, τὸν περιφρονοῦν. Λόγω φάτσας καὶ ὀνόματος.

#26
donmhtsos

στο Τουλούμπατζης

Τὸ ἴδιο ψευδώνυμο χρησιμοποιοῦσε καὶ ὁ ποιητὴς Νῖκος Σαραντάκος, παπποῦς τοῦ Νίκου Σαραντάκου, ποὺ γράφει κι ἐδῶ μὲ τὸ ψευδώνυμο sarant.

#27
donmhtsos

στο Τουλούμπατζης

Καλῶς ὥρισες κι ἐσὺ.

Ἑνδιαφέροντα καὶ τὰ δικὰ σου γραψίματα.

Καὶ μιὰ μικρὴ διόρθωση: Ἡ σωστὴ γραφὴ στὰ τούρκικα εἶναι tulumbacı.

#28
donmhtsos

στο αμαρκέ

Καλῶς μᾶς ὥρισες. Πολὺ ὡραία καὶ ἡ ἱστορὶα σου.

#29
donmhtsos

στο σύκα

Σούλτω, εὐχαριστῶ (ἔστω καὶ καθηστερημένα, γιατὶ ἤμουν στὰ Θερμιὰ) γιὰ τὸ ἀπντέη.

#30
donmhtsos

στο σύκα

Ἀπ' ὅ,τι φαίνεται, ἡ φουσκομαΐδα πάει πολὺ πίσω στὸ χρόνο.

Ὁ ἐξαίρετος φιλόλογος Χρῖστος Δάλκος γράφει, μεταξὺ ἄλλων, σὲ ἄρθρο του ποὺ δημοσιεύτηκε στὸ τεῦχος 31 τοῦ περιοδικοῦ "Ἀντιφωνητής":

"Τό «προελληνικό» θεωρούμενο σῦκον, λατ. ficus, παραβαλλόμενο πρός τά ν.ἑ. φοῦσκο, φούσκα, φοῦσκος, σφοῦγγος, σφόγγος, φουσκωτός (= τό ἄγουρο σῦκο), φαίνεται νά προέκυψε μέ ἀντιμετάθεση ἐκ τοῦ φῦσκον [...] καί σίγηση τοῦ φ [πρβλ. τήν παροιμιώδη φράση πῆγε φοῦσκος καί γύρισε λύντζος Πελοπν. (Κροκ.) σφοῦgος διάη, λύντζι γύρισε Πελοπν. (Μάν.) κ.λπ.][.....] Πρόσφατα, ὁ φίλος Δημήτρης Μαρτῖνος ἀπό τόν Σίλακα (Δρυοπίδα) τῶν Θερμιῶν (Κύθνου) ἔθεσε ὑπ᾿ ὄψει μου –καί τόν εὐχαριστῶ θερμά γι᾿ αὐτό- τόν θερμιώτικο τύπο φουσκομαΐδα (= τό σῦκο πού ἔχει «γίνει» λίγο παραπάνω καί ἀνοίγει στό πίσω μέρος). Ἡ πληροφορία εἶναι ἀνεκτίμητης ἀξίας, γιατί ἐπιβεβαιώνει πέραν πάσης ἀμφιβολίας τήν ὑπόθεση ὅτι τό «σῦκον» προέρχεται ἀπό τό πρωτοελληνικό «φῦσκον» (φοῦσκο), ἀφοῦ σέ πολλά μέρη τῆς Ἑλλάδας ὁ τύπος γιά τήν «φουσκομαΐδα» εἶναι συκομαΐδα καί σ᾿κομαΐδα, καί σ᾿κουμαΐδα, καί σ᾿κοπαΐδα καί σ᾿κομαρίδα καί σ᾿κορμαΐδα κ.λπ.! Ἑπομένως στά Θερμιά ἔχει διατηρηθῆ ὁ πρωτοελληνικός τύπος, ὁ ὁποῖος, σημειωτέον, δέν ἔχει καταγραφῆ στό Ἀρχεῖο τοῦ Κέντρου Ἐρεύνης Νεοελληνικῶν Διαλέκτων καί Ἰδιωμάτων."

Μετὰ τὰ παραπάνω πιστεύω πὼς πρέπει νὰ γράφουμε φουσκομαΐδα (μὲ ὄμικρον), ἐπειδὴ ἡ λέξη προέρχεται ἀπὸ τὸ πρωτοελληνικὸ φῦσκον καὶ ὄχι ἀπὸ τὸ φουσκώνω, ὅπως ἐσφαλμένα πίστευα μέχρι τώρα.